Stopień 1 — Super Heavy

Stan na 8 września 2026

Super Heavy to pierwszy stopień (booster) systemu Starship. Według karty SpaceX vehicles lata z 33 silnikami Raptor na schłodzonym CH₄ + LOX. Układ: 13 manewrowych silników w centrum + 20 na obwodzie rufy. SpaceX projektuje booster jako w pełni wielokrotnego użytku. Cel: powrót do miejsca startu, chwyt przez wieżę, szybki reuse. Na spacex.pl chwyt boostera zademonstrowano wyłącznie na F5, F7 i F8. Chwytu Shipu nie było. Hub: /starship/. Pad i Mechazilla: /starship/stopien-0/. Ship: /starship/stopien-2/. Raptor: /starship/raptor/.

Wymiary i ciąg (zestawy, nie średnia)

Nie mieszać A z B. Nie uśredniać z Wikipedią Set C ani z IPO spodziewana ładowność. Stack całego pojazdu: Set A 124 m, Set B 123 m. Zobacz /starship/struktura/.

Generacje w rejestrze lotów

Mapa wersji i expected capacity: /starship/wersje/. Esej F12 (debiut V3): /starship/loty/flight-12/. F13: /starship/loty/flight-13/.

Gorący staging

Gorący staging to zapalenie silników Shipu przed pełnym rozdzieleniem od boostera. Pierwszy raz publicznie zademonstrowano je na F2 (2023-11-18). Stosowano je na kolejnych lotach. Źródło pierwsze: SpaceX Flight 2. Esej: /starship/loty/flight-02/. W erze V3 SpaceX opisuje integrated gorący staging. Zamiast jednorazowego protective interstage przednia kopuła boostera jest eksponowana na zapłon górnego stopnia. Chroni ją ciśnienie zbiornika + stalowy shielding. Aktuatory interstage chowają się po separacji.

Super Heavy V3: najważniejsze zmiany (zestawy D/E)

Źródło: https://www.spacex.com/updates/starship-v3 (search-index).

• Grid fins: 4 → 3. Każda fin ~50% większa i znacznie mocniejsza.
• Fins mają nowy punkt chwytu. Są przeclockowane na boosterze pod lift i chwyt.
• Fins obniżone, by zmniejszyć ekspozycję cieplną od silników Shipu podczas gorący staging.
• Wał, aktuator i fixed structure grid-fin przeniesione do wnętrza głównego zbiornika paliwa. Lepsza ochrona.
• Integrated gorący staging (powyżej) zamiast single-use protective interstage.
• Fuel transfer tube przeprojektowana ≈ rozmiar pierwszego stopnia Falcon 9. Umożliwia jednoczesny startup wszystkich 33 Raptorów dla szybszego/pewniejszego flip.
• QD boostera: ścieżka single → dwa fizycznie rozdzielone punkty (redundancja; mniejsze/mniej złożone mechanizmy padu).
• Aft TPS przeprojektowany. Propulsion + avionics ciasno zintegrowane pod fluids/power/networking do 33 silników.
• Duże indywidualne osłony/covers silników usunięte. Dodany shielding między silnikami + wokół TVC na wewnętrznych 13.
• Tłumienie pożaru CO₂ usunięte po skasowaniu aft cavity/shroud.

Loty potwierdzające: F12/F13 = zapłon wszystkich 33 Raptor 3 na ascenie. F12: jeden Raptor wyłączony w trakcie ascentu. F13: full-duration boostback high-thrust portion wszystkie 33 po raz pierwszy na SH V3, potem early cutoff / twarde wodowanie. Źródło pierwsze: SpaceX Flight 12 / Flight 13.

Chwyt hardware

Interfejs chwytu = punkty chwytu na grid fins + ramiona wieży wieży. Narracje chwyt: F5/F7/F8. Pad 2 dostał krótsze ramiona wieży EM (śledzenie chwyt). Zobacz /starship/stopien-0/. Przez F13 chwyt z Pad 2 nie zademonstrowano. F6 = abort ≠ chwyt. F9–F13 bez chwyt.

Per-engine landing-burn counts na lotach chwyt: preferujemy SpaceX primary. Gdzie SpaceX milczy, NSF secondary z etykietą. Isp / ciśnienie komory: pomijamy bez primary SpaceX.

Raptor 3 na boosterze

Debiut Raptor 3: F12. Porównanie ciągu/masy (SpaceX V3): SL 250 tf (było 230), vac 275 (było 258), masa SL 1525 kg (było 1630). Około 1 t oszczędności na poziomie pojazdu na silnik. Sensory/kontrolery zintegrowane pod TPS silnika. To pozwala usunąć indywidualne shroudy. Set A karty vehicles: Raptor 250 tf / 2,9 m. Set B: 230 tf / 3,1 m. Nie mieszać. Pełna strona: /starship/raptor/.

Snapshot produkcji w tym samym bloku V3 (>226 000 s Raptor 2; >40 000 s Raptor 3; >3 dozen Starshipów; 600 Raptorów) to język update’u. Nie licznik IFT. Blok „11 integrated flight tests” = nieaktualne względem F12–F13. Liczbę lotów bierzemy ze stron lotów (13 zintegrowanych przez F13).

Czytanie z lotami

Gorący staging i 33/33: flight-02. Chwyt #1–#3: flight-05, flight-07, flight-08. Abort chwytu: flight-06. Pierwszy ponowny lot Super Heavy: flight-09. V3 booster: flight-12, flight-13.

Układ 33 silników i ścieżka ascentu

Karta vehicles: 13 manewrowych Raptorów w centrum + 20 na obwodzie rufy. Na lotach od F2 publicznie widać pełny zestaw 33 na ascenie (z wyjątkami wyłączenie silnika opisanymi per lot). F12: wszystkie 33 Raptor 3 na starcie. Jeden Raptor wyłączony w trakcie ascentu. F13: all-33 Raptor 3. SpaceX podkreśla full-duration high-thrust portion boostback wszystkich 33 po raz pierwszy na SH V3, potem early cutoff i twarde wodowanie (10/13 w BRIEF outcome). Nie uśredniamy per-engine landing-burn z NSF do primary bez etykiety secondary.

Gorący staging od F2 łączy się z redesignem V3. Fins obniżone (mniej ciepła od Ship engines). Integrated gorący staging zamiast jednorazowego interstage. Transfer tube ≈ Falcon 9 S1 pod simultaneous startup 33 Raptorów do flip. To nie jest „nowy silnik”. To architektura boostera pod szybszy, bardziej niezawodny powrót i chwyt.

Chwyt points i era chwytów

Chwyt hardware na boosterze = punkty chwytu na grid fins + ramiona wieży wieży. V3 dodaje nowy punkt chwytu, re-clock fins i przenosi wał/aktuator do main fuel tank. Publiczne zaliczenia chwyt:

• F5 (B12, Block1, OLP-1): first try. Quote lock SpaceX. NSF secondary (etykieta): 33 through gorący staging; landing burn 13→3 center. Nie zastępuje primary.
• F7 (B14-1, Block2): chwyt #2. Ship utracony.
• F8 (B15-1, Block2): chwyt #3. 12/13 landing w narracji SpaceX.

F6: abort. F9 (pierwszy ponowny lot Super Heavy, B14-2): booster RUD w landing burn. Nie chwyt. F10–F11: splash / hover-splash bez chwytu. F12–F13 (Pad 2, V3): twarde wodowanie. Nie chwyt. Zbiór pozostaje F5/F7/F8.

Set A vs Set B vs IPO: higiena liczb

Set A (vehicles 2026-09): SH 72 m / 3650 t / 8240 tf. Raptor 250 tf / 2,9 m. Stack 124 m. „More than 100 metric tonnes” wielokrotnego użytku.

Set B (starsza karta): SH 71 m / 3400 t / 7590 tf. Raptor 230 tf / 3,1 m. Stack 123 m. 100–150 t wielokrotnego użytku / 250 t jednorazowy.

IPO roadshow / factsheet: V3 expected 100 t LEO wielokrotnego użytku. V4 expected 200 t „as soon as Starship V4”. Caveat theoretical/simulation. As-of ~2026-03-31 (loty inclusive F12 w footnote).

Set C Wikipedia Block: B1 121,3 m ~15 t. B2 123,1 m ~35 t (BRIEF lock). B3 124,4 m 100 t. B4 est. 142 m 200 t. Cross-check only.

Na stronie Super Heavy drukujemy A i B obok siebie. Expected IPO idzie na /starship/wersje/. Nie powstaje „średnia 71,5 m” ani „~7800 tf”.

Usunięcie shroudów i CO₂: Set E

SpaceX V3: large individual engine shrouds/covers eliminated. Shielding między silnikami + wokół TVC inner 13. CO₂ fire suppression removed after aft cavity/shroud deletion. Aft TPS redesigned. Propulsion + avionics tightly integrated. Raptor 3 integruje sensory/kontrolery pod engine TPS. To umożliwia skasowanie shroudów na Ship i Super Heavy. Redesigned ignition na wszystkich wariantach. Debiut w locie: F12.

Dual QD (było single) na boosterze współgra z Pad 2, gdzie booster QDs na mouncie są split methane/oxygen i przeniesione. Zobacz /starship/stopien-0/. Integrated gorący staging + lowered fins to odpowiedź na ciepło Ship engines przy separation. Temat łączy stopień 1 i 2.

Ponowny lot i zużycie boosterów (rejestr)

Pierwszy publiczny ponowny lot Super Heavy: F9 (B14-2), 2025-05-27. Bez chwyt. RUD landing burn. F11 używa B15-2 (ponowny lot B15). F7 chwyt na B14-1. F8 chwyt na B15-1. Serials zawsze z BRIEF/LL2. Pełna tabela: /starship/loty/.

Produkcja silników (ten sam update V3): >226 000 s Raptor 2 run time. >40 000 s Raptor 3. 600 Raptor engines. >3 dozen Starships. Język snapshot, nie wynik pojedynczego lotu. Impuls właściwy i ciśnienie w komorze: SpaceX nie podaje publicznie w cytowanych kartach.

Cross-linki hardware

Pad/Mechazilla: /starship/stopien-0/. Ship PEZ/flaps/transfer: /starship/stopien-2/. Raptor 2 vs 3: /starship/raptor/. Wersje Block/V3/V4: /starship/wersje/. Struktura A–E: /starship/struktura/. Hub: /starship/.