Flight 2 (IFT-2) — pierwszy gorący staging i deluge; Ship w przestrzeni

Stan na 8 września 2026

Flight 2 (historycznie także IFT-2) to drugi zintegrowany lot testowy systemu Starship ze Starbase w Teksasie. Start odbył się 18 listopada 2023 o 7:02 czasu CT (ok. 1302:53 UTC) z padu OLP-1 (Pad 1). Stack: booster Super Heavy B9 i Ship S25 w generacji Block 1. Według SpaceX lot zamknął kilka pierwszych. Wszystkie 33 Raptory zapłonęły i wykonały pierwszy pełny ascent burn Super Heavy. Water-cooled flame deflector / ulepszenia padu (deluge) zadziałały zgodnie z oczekiwaniami. Po raz pierwszy w tej skali udał się gorący staging: wyłączenie wszystkich poza trzema Raptorami boostera, zapłon sześciu Raptorów Ship i separacja. Booster po flipie i starcie boostbacku uległ RUD ponad 3,5 min lotu na wysokości około 90 km nad Zatoką. Ship wspiął się do około 150 km przy prędkości rzędu 24 000 km/h. Był to pierwszy Starship w przestrzeni kosmicznej. Burn drugiego stopnia był niemal pełny. Po utracie telemetryi pod koniec burnu (>8 min) zweryfikowano safe command destruct (Ship AFSS w rejestr). Chwytu Shipu nie było. Ten lot nie był też chwytem boostera (chwyt tylko F5, F7, F8).

Infobox

Oficjalne wideo

Transmisje NSF i inne transmisje stron trzecich nie są oficjalnym materiałem SpaceX na spacex.pl.

Znaczenie lotu

Flight 2 zamyka rozdział „czy pełny stack w ogóle wznosi się i rozdziela” po Flight 1 (20 kwietnia 2023, B7/S24). Na F1 apogeum sięgnęło ~39 km, a oba stopnie zakończyły się FTS przy uszkodzeniu padu. Tutaj ten sam pad Block 1 dostał ulepszenia deluge oraz profil, w którym SpaceX po raz pierwszy zalicza pełny 33-silnikowy ascent burn i udany gorący staging w skali Super Heavy / Ship.

Dla encyklopedii spacex.pl znaczenie jest potrójne.

Po pierwsze, walidacja padu i ascentu. Water-cooled flame deflector / deluge „performed as expected”. Wszystkie 33 Raptory wystartowały. Pierwszy pełnego czasu pracy Super Heavy ascent burn. To bezpośrednia odpowiedź na F1, gdzie wyłączenie wielu silników i uszkodzenie fundamentu pokładu zdominowały narrację FAA.

Po drugie, pierwszy udany gorący staging w tej skali pojazdu. SpaceX opisuje sekwencję power-down do trzech Raptorów SH, zapłon sześciu Ship i separację. Bez tego nie ma ścieżki do późniejszych pełnych ascentów Ship (F3+) ani do recovery boostera.

Po trzecie, Ship w przestrzeni: ~150 km i ~24 000 km/h przy niemal pełnym burnie drugiego stopnia. Misja kończy się jednak command destruct / AFSS, a nie kontrolowane wodowanie ani chwyt. Booster ginie w RUD po starcie boostbacku (~90 km, >3,5 min). Czytelnik powinien czytać F2 jako przełom ascent + gorący staging + first space, a nie jako lot recovery.

W porównaniu z Flight 3 (pełny ascent Ship, PEZ, pierwsza próba landing burn boostera) i Flight 4 (pierwsze kontrolowane wodowania obu stopni) F2 wciąż traci oba stopnie. Robi to jednak po przekroczeniu progu, którego F1 nie osiągnął. Chwyt Shipu pozostaje poza zakresem. Chwyt boostera pojawi się dopiero na F5.

Cele

Według strony misji SpaceX (lot 18 listopada 2023) cele i milestones obejmowały:

• start z działającym chłodzony wodą odchylacz płomienia / ulepszeniami padu (deluge)
• zapłon wszystkich 33 Raptorów i pierwszy pełny ascent burn Super Heavy
• udaną gorący staging separation (pierwszą w tej skali): power-down do trzech Raptorów SH, zapłon sześciu Ship, separacja
• po stronie boostera: flip i start boostback burn (w praktyce zakończony RUD)
• po stronie Ship: ascent sześcioma Raptorami w kierunku przestrzeni / niemal pełnego czasu pracy burn drugiego stopnia

Cel chwytu (ani Ship, ani booster) nie wchodzi w zamknięty opis tego lotu. Kontrolowane wodowanie obu stopni także nie jest wynikiem F2.

Pojazdy / hardware

Super Heavy B9 to pierwszy stopień Block 1. SpaceX: 33/33 start, pełny ascent, gorący staging z pozostawieniem trzech Raptorów, flip, start boostback → RUD na ~90 km ponad 3,5 min po starcie. LL2 GCAT: wiersz 2023-F11, 2023 Nov 18 ~1302:53, B09/S25, Starbase OLP1. Pe/ap −1748 / 149. Notatka „St 2 underburn,destruct”.

Ship S25 to górny stopień Block 1. SpaceX: sześć Raptorów, ~150 km, ~24 000 km/h, nearly pełnego czasu pracy burn, utrata telemetryi pod koniec burnu (>8 min), verified safe command destruct. Rejestr: Ship AFSS.

Kontekst deluge / pad (nie wynik lotu): rejestr „first … deluge” łączy F2 z pierwszym publicznym podkreśleniem chłodzony wodą odchylacz płomienia po uszkodzeniach F1. Szczegóły generacji V3 / Raptor 3 i OLP-2 należą do późniejszych lotów (F12+), nie do tego artykułu.

Przygotowania / odwołania

Publiczne źródła nie podają konkretnych dat odwołań pogodowych ani przerwania odliczania (T−0) dla Flight 2 w stylu Flight 13. Strona misji SpaceX koncentruje się na wykonanym starcie 18 listopada 2023 oraz na milestone’ach ascentu i gorący staging. Kontekst regulacyjny po F1 (63 corrective actions FAA) należy do tła programu. Osobnego URL zamknięcia dochodzenia mishap Flight 2 tu nie cytujemy.

Start 18 listopada 2023 o 7:02 CT (~1302:53 UTC) z OLP-1 jest datą startu ze źródeł SpaceX + LL2.

Tabela T+

Źródło: brak pełnej tabeli T+ sekundowej w narracji SpaceX Flight 2 (2026-09-08). Markery z narracji SpaceX + rejestr.

Przebieg

Po starcie z OLP-1 SpaceX zalicza zapłon wszystkich 33 Raptorów oraz pracę ulepszonego padu z chłodzony wodą odchylacz płomienia. Super Heavy wykonał pierwszy pełny ascent burn. Następnie nastąpił gorący staging: pozostawiono trzy Raptory boostera, zapalono sześć Raptorów Ship i rozdzielono stopnie. To pierwszy udany gorący staging w tej skali według SpaceX.

Booster wykonał flip i rozpoczął boostback. Ponad 3,5 minuty po starcie, na wysokości około 90 km nad Zatoką, doszło do RUD. Nie było landing burn w sensie późniejszego F3. Nie było kontrolowane wodowanie jak na F4. Nie było próby chwytu wieżowego.

Ship kontynuował ascent sześcioma Raptorami do około 150 km i prędkości rzędu 24 000 km/h. SpaceX nazywa to pierwszym Starshipem w przestrzeni kosmicznej. Burn drugiego stopnia trwał niemal pełny czas. Pod koniec tej fazy (>8 min) utracono telemetrię. Firma potwierdza, że safe command destruct został zweryfikowany jako wyzwolony. Rejestr klasyfikuje to jako Ship AFSS.

Porównanie profili: RUD / AFSS ≠ kontrolowane wodowanie ≠ chwyt. Chwyt boostera to wyłącznie F5/F7/F8. Chwyt Shipu to nigdy do 8 września 2026.

W kontekście padu F2 jest też pierwszym lotem, w którym SpaceX publicznie wiąże udany start z działaniem chłodzony wodą odchylacz płomienia po uszkodzeniach fundamentu z F1. Rejestr „first … deluge” i SpaceX „performed as expected” drukujemy jako zgodne warstwy. Nie dodajemy engineering detail, których publiczne źródła nie podają. Gorący staging pozostaje centralnym milestone’em. Bez udanej separacji w tej skali nie ma ścieżki do pełnych ascentów Ship na F3+ ani do późniejszego recovery boostera na F4/F5.

Secondary (collectSPACE, NSF, SpaceNews) opisują ten sam dzień startu i te same utraty stopni. Na spacex.pl nie zastępują SpaceX ani nie są oficjalnym wideo. webcast NSF ≠ materiał oficjalny.

Anomalie

W locie (booster RUD po boostbacku). SpaceX: >3,5 min, ~90 km nad Zatoką. Rejestr: utrata boostera po boostbacku.

W locie (Ship command destruct / AFSS). SpaceX: utrata telemetrii pod koniec burnu drugiego stopnia; potwierdzono bezpieczną komendę destruct. Rejestr: Ship AFSS. LL2: underburn stopnia 2, destruct.

Chwyt Shipu / booster chwyt. Nie próbowane na F2.

Co zmieniło się dalej

Na dzień 8 września 2026 Flight 2 pozostaje pierwszym lotem z full 33/33, deluge i udanym gorącym stagingu oraz pierwszym wejściem Ship w przestrzeń. Oba stopnie nadal giną. Flight 3 (14 marca 2024) doda pełny ascent Ship, test drzwi PEZ, inicjację demo transferu propelantu oraz pierwszą próbę landing burn boostera (RUD ~462 m). Flight 4 przyniesie pierwsze kontrolowane wodowania obu stopni. Flight 5 przyniesie pierwszy chwyt Super Heavy.

Dla programu F2 utrwala, że ścieżka gorący staging i pad deluge są wykonalne end-to-end. Boostback/recovery boostera oraz nominalne zakończenie Ship bez AFSS wymagają jednak kolejnych iteracji. Transfer propelantu ship-to-ship i chwyt Shipu pozostają poza zademonstrowanym zakresem. LL2 (pe/ap −1748 / 149, notatka St 2 underburn,destruct) uzupełnia warstwę katalogową bez zmiany narracji SpaceX o ~150 km i command destruct.

Czytelnik porównujący F1→F2 powinien widzieć skok jakości ascentu (39 km i FTS both → 33/33, gorący staging, Ship w przestrzeni) przy wciąż zamkniętej ścieżce odzysku. F4 dopiero zamknie kontrolowane wodowanie obu stopni. F5 zamknie chwyt boostera. Do 8 września 2026 żaden z tych późniejszych milestone’ów nie jest retrospektywnie „domniemany” w opisie F2.

Kolejne artykuły lotów uzupełnią chronologię. Ten tekst kontynuuje serię IFT: najpierw SpaceX, dwie warstwy przy rejestr vs SpaceX tylko tam, gdzie źródła rozróżniają warstwy, bez inventowanych sekund T+.

Źródła

1. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-2 — narracja SpaceX
2. https://www.youtube.com/watch?v=C3iHAgwIYtI — locked F2 video
3. https://new.spacex.com/content/starship-flight-tests/flight-2 — content mirror
4. https://www.spacex.com/content — media hub
5. https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html — LL2 B09/S25 OLP1
6. https://planet4589.org/jsr.html — JSR hub
7. https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship — FAA Starbase hub
8. https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_2 — cross-check ONLY
9. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_launches — registry cross-check ONLY
10. https://www.collectspace.com/news/news-111823a-spacex-starship-super-heavy-second-integrated-test-flight.html — secondary
11. https://www.nasaspaceflight.com/ — NSF F2 hub (secondary; webcast NSF ≠ materiał oficjalny)
12. https://spacenews.com/ — SpaceNews F2 hub (secondary)
13. https://www.spacex.com/vehicles/starship — vehicles context

Dalej

• Poprzedni: Flight 1 (IFT-1)
• Następny: Flight 3 (IFT-3)