Stan na 9 września 2026
Falcon Heavy
Encyklopedia Falcon Heavy na spacex.pl: trzy rdzenie, 27× Merlin, 13 lotów z LC-39A. Stan na 9 września 2026.
Stan na 9 września 2026
Falcon Heavy to ciężki nośnik SpaceX z rodziny Falcon. Składa się z trzech pierwszych stopni Falcon 9 (rdzeń centralny oraz dwa boostery boczne). Używa tego samego drugiego stopnia i tej samej owiewki ładunkowej, które latają na Falcon 9. Napęd to LOX i RP-1. Na wznoszeniu pierwszego stopnia pracuje 27 silników Merlin 1D. Pierwszy lot odbył się w lutym 2018. W rejestrze spacex.pl to misja Demo z Tesla Roadster / Starman z KSC LC-39A. Ta strona jest hubem encyklopedii. Mapuje architekturę, zestawy liczb, historię programu, silniki i pełny rejestr trzynastu lotów. Nie zastępuje eseju o pojedynczej misji. Nie dubluje całego eseju Falcon 9.
Po co ten pojazd
SpaceX w Falcon Payload User’s Guide (rewizja marzec 2025, plik PDF datowany 2025-05-09) opisuje Falcon Heavy jako ciężki nośnik zbudowany na sprawdzonej konstrukcji Falcon 9. Przewodnik podkreśla wzmocnienia strukturalne rdzeni, wspólny drugi stopień i wspólną owiewkę. Podaje też, że pierwszy start Heavy wypadł w lutym 2018. Strona marketingowa vehicles/falcon-heavy używa innego rejestru językowego: 27 Merlinów ma generować „więcej niż 5 milionów funtów” ciągu na starcie (porównanie do około osiemnastu samolotów 747) i wynieść „prawie 64 tony metryczne (141 000 lbs)” na orbitę. Na spacex.pl traktujemy te dwa głosy jako osobne zestawy. Nie uśredniamy ciągu User’s Guide (22 819 kN / 5 130 000 lbf) z hasłem „więcej niż 5 milionów funtów”. Nie zamieniamy „prawie 64 t” na precyzyjną kartę LEO ze strony vehicles bez oznaczenia źródła.
Rola Heavy wobec reszty floty jest czytelna z User’s Guide i z rejestru lotów. Falcon 9 pozostaje koniem roboczym LEO, GTO, lotów współdzielonych i misji Dragon. Falcon Heavy wchodzi, gdy potrzebna jest większa energia: ciężki GEO, bezpośrednie wstrzelenie GSO (User’s Guide wymienia ją dla KSC przez Falcon Heavy), ucieczka z Ziemi i misje planetarne, albo profile DoD / NSSL i NOAA/NASA, które w praktyce 2018–2026 poleciały właśnie na Heavy. Starship to osobna ścieżka techniczna i infrastrukturalna. Na LC-39A obie narracje mogą się przecinać w czasie, ale ten hub dotyczy wyłącznie Falcon Heavy.
Skąd startuje
User’s Guide stanowi wprost: „Falcon Heavy is only available from the Eastern Range.” W zamkniętym rejestrze do 9 września 2026 wszystkie 13 lotów wystartowały z Kennedy Space Center LC-39A. Nie ma w locku ani jednego startu Heavy z CCSFS SLC-40 ani z Vandenberg. Eastern Range jest więc zarówno ograniczeniem przewodnika dla klientów, jak i jedyną lokalizacją operacyjną w historii lotów FH na spacex.pl. Infrastruktura padów i stref lądowania należy do /infrastruktura/. Tutaj wystarczy zapamiętać: Heavy = 39A.
Kluczowe liczby (zestawy, nie średnia)
Poniższa tabela jest kartą nawigacyjną. Pełne rozwinięcie konfliktów liczb jest na /pojazdy/falcon-heavy/spec/.
| Zestaw | Co mówi | Źródło / stan na |
|---|---|---|
| A — User’s Guide | Ciąg startowy 22 819 kN / 5 130 000 lbf z 27× M1D po 845 kN / 190 000 lbf SL. Wysokość 70 m (standardowej owiewki) / 75,2 m (wydłużona). Średnica rdzenia 3,66 m. Masa na orbitę upon request | Falcon Payload User’s Guide, PDF 2025-05-09 |
| B — vehicles (marketing) | „więcej niż 5 milionów funtów” ciągu. „prawie 64 t”. Wysokość 70 m / 229,6 ft. Szerokość stacku 12,2 m / 39,9 ft. LEO 63 800 kg. GTO 26 700 kg. Mars 16 800 kg | spacex.com/vehicles/falcon-heavy (indeks wyszukiwania; pusta powłoka JS) |
| C — owiewka (konflikt) | UG: 5,2 m (17,2 ft) OD × 13,2 m (43,5 ft). Extended 18,7 m (61,25 ft). Vehicles: 13,1 m / 43 ft × 5,2 m / 17,1 ft | UG §4 vs vehicles. Drukować obie |
| D — rejestr | 13 startów · 13 sukcesów dostawy · 0 nieudany start · pad LC-39A | planet4589 (stamp 2026 Sep 8) + LL2 2026-09-09 |
Karty LEO/GTO/Mars ze strony vehicles nie są publiczną tabelą wielokrotnego użytku versus jednorazowy z Capabilities PDF. User’s Guide odsyła masa na orbitę „upon request” i wskazuje plik Capabilities&Services.pdf.
Gdy cytujemy ciąg jednego rdzeń pierwszego stopnia Falcon 9 (dziewięć Merlinów), body User’s Guide podaje 7 605 kN, a Table 2-1 7 686 kN przy tym samym 1 710 000 lbf. To konflikt wewnętrzny przewodnika. Drukujemy obie liczby stage. Nigdy średnią. Liftoff Heavy w UG jest spójny: 22 819 kN / 5 130 000 lbf.
Architektura w skrócie
Pierwszy stopień Heavy to rdzeń centralny oraz boostery boczne plus-Y i minus-Y (nomenklatura User’s Guide). Każdy z trzech ma dziewięć Merlin 1D. Razem dwadzieścia siedem. Boki łączą się z centrum u podstawy (mocowanie silników) i na przednim końcu zbiornika LOX rdzenia centralnego. Center ma grubsze ścianki zbiorników i przenosi system separacji boosterów. Po wyłączeniu boków popychacze pneumatyczne odrzucają boostery. Center kontynuuje lot z drugim stopniem aż do MECO i separacji stage 1/2.
Drugi stopień i owiewka są wspólne z Falcon 9. Merlin Vacuum daje 981 kN / 220 500 lbf w próżni, stałą dyszę 165:1 i dual TEA-TEB. Owiewka należy do rodziny 5,2 m, z konfliktem wysokości Set C powyżej. Pełny opis architektury: /pojazdy/falcon-heavy/przeglad/. Silniki bez dublowania eseju F9: /pojazdy/falcon-heavy/silniki/ oraz /pojazdy/falcon-9/.
Rejestr: trzynaście lotów (teaser i sens)
Do 9 września 2026 Falcon Heavy wykonał 13 misji orbitalnych lub głębokiej przestrzeni. Według LL2 wszystkie zakończyły się sukcesem dostawy ładunku. W locku nie ma nieudany start. Chronologia ma trzy luki bez lotu: 2020, 2021 i 2025. Debiut 2018-02-06 (Demo / Roadster) łączył pierwsze lądowania boków na LZ-1 i LZ-2 z nieudanym ASDS center. 2019 dodał Arabsat-6A (pierwszy komercyjny FH. LL2 sukces rdzenia na OCISLY, z luką disposition) oraz STP-2 (pierwszy ponowny lot boków FH. Center ASDS nieudane). Po dwuletniej ciszy USSF-44 (2022-11-01) otworzył erę NSSL i profil „side RTLS + rdzeń zużyty”, który dominuje kolejne misje. 2023 to pięć lotów, w tym pierwszy potrójne zużycie (ViaSat-3 Americas), pierwszy NASA science / międzyplanetarny na FH (Psyche) i X-37B OTV-7 (USSF-52). 2024 przyniósł GOES-U i Europa Clipper (drugi potrójne zużycie. Szóste/ostatnie loty boków B1064/B1065 według SpaceX). 2026 to ViaSat-3 F3 i Roman: pierwsze lądowania FH z udziałem LZ-40.
| # | Data (UTC) | Misja | Odzysk (skrót) |
|---|---|---|---|
| 1 | 2018-02-06 | Demo / Roadster | LZ-1+LZ-2 · rdzeń ASDS nieudany |
| 2 | 2019-04-11 | Arabsat-6A | LZ-1+LZ-2 · rdzeń OCISLY LL2 sukces |
| 3 | 2019-06-25 | STP-2 | LZ-1+LZ-2 · rdzeń ASDS nieudany |
| 4 | 2022-11-01 | USSF-44 | LZ-1+LZ-2 · rdzeń zużyty |
| 5 | 2023-01-15 | USSF-67 | LZ RTLS · rdzeń zużyty |
| 6 | 2023-05-01 | ViaSat-3 Americas | potrójne zużycie |
| 7 | 2023-07-29 | JUPITER 3 | LZ RTLS · rdzeń zużyty |
| 8 | 2023-10-13 | Psyche | LZ RTLS · rdzeń zużyty |
| 9 | 2023-12-29 | USSF-52 / OTV-7 | LZ RTLS · rdzeń zużyty |
| 10 | 2024-06-25 | GOES-U | LZ-1+LZ-2 · rdzeń zużyty |
| 11 | 2024-10-14 | Europa Clipper | potrójne zużycie |
| 12 | 2026-04-29 | ViaSat-3 F3 | LZ-2+LZ-40 · rdzeń zużyty |
| 13 | 2026-08-30 | Roman | LZ-2+LZ-40 · rdzeń zużyty |
Pełna tabela z serialami B10xx, miejscami lądowań, klasyfikacją esej/index i linkami: /pojazdy/falcon-heavy/loty/. Jedenaście misji ma iść w eseje ≥1000 słów (osobne strony, w toku). Dwie (USSF-67 i JUPITER 3) zostają tylko karta indeksowa według kryteriów locka.
Profile odzysku w jednym akapicie
Wczesne Heavy mieszały RTLS boków z próbą ASDS center. Od USSF-44 typowy profil to side RTLS i rdzeń zużyty. Wyjątki energetyczne to potrójne zużycie na ViaSat-3 Americas i Europa Clipper. W 2026 boki lądują także na LZ-40 obok LZ-2. Mapowanie serial↔LZ, gdy SpaceX nie podaje numerów B, bierzemy z LL2 i oznaczamy lukę do reconciliacji.
Mapa encyklopedii
| Obszar | Ścieżka |
|---|---|
| Przegląd architektury | /pojazdy/falcon-heavy/przeglad/ |
| Specyfikacje (UG + vehicles) | /pojazdy/falcon-heavy/spec/ |
| Historia programu | /pojazdy/falcon-heavy/historia/ |
| Silniki (27× Merlin) | /pojazdy/falcon-heavy/silniki/ |
| Rejestr lotów | /pojazdy/falcon-heavy/loty/ |
| Falcon 9 (wspólny Merlin / reuse) | /pojazdy/falcon-9/ |
| Hub pojazdów | /pojazdy/ |
| Boostery / flota B10xx | /boostery/ |
Jak czytamy źródła
Hierarchia na spacex.pl jest sztywna. SpaceX.com (User’s Guide, vehicles, zweryfikowane strony misji) stoi najwyżej dla sprzętu i narracji firmowej. LL2 i planet4589 są źródłem pierwszym dla enumeracji: dat UTC, Flight_ID, serials, pad, flagi odzysku. NSF, Spaceflight Now, SpaceNews i Ars wolno cytować tylko gdy źródło pierwsze to pusta powłoka JS albo brak body. Zawsze z etykietą źródła wtórnego. Grokipedia jest trzecim głównym źródłem syntezy (szerokość, historia, kontekst) — teksty mają być sumą SpaceX + LL2 + Grokipedia. Przy konflikcie liczb / rejestru wygrywa SpaceX/LL2, a rozjazd oznaczamy. Wikipedia oraz KeepTrack służą wyłącznie do kontroli krzyżowej — nie main. Hasło Grokipedii: Falcon Heavy. Atrybucja: SpaceXAI Community License. Gdy partia hasła jest adaptacją Wikipedii, dochodzi CC BY-SA 4.0. Daty ogłoszeń spoza User’s Guide bierzemy z hasła i podpisujemy. Nie mieszamy ich z datami lotów LL2.
Hasło w leadzie liczy dziewięć startów na listopad 2025, a spis lotów dopisuje niejawny start NSSL w 2025. Rejestr na 9 września 2026 ma 13 lotów i 13 sukcesów dostawy, w tym pusty rok 2025. Rozjazdy: /historia/. Liczby spoza User’s Guide: /spec/.
Reuse rodziny Falcon w User’s Guide (stan luty 2025 / koniec 2024) to >430 startów, >384 ponownych lotów pierwszego stopnia i 307 misji z ponownie użytymi połówkami owiewek. To licznik łączny Falcon, nie osobny „tylko Heavy”. Licznik FH na tej stronie to wyłącznie 13 z locka.