Stopień 0 — pady, OLP i Mechazilla

Stan na 8 września 2026

Na Starbase SpaceX ma dwa orbitalne stanowiska startowe (OLP): OLP-1 (Pad 1) oraz OLP-2 (Pad 2). Wieża startowo-odbiorcza służy do chwytu boostera Super Heavy w powrocie do miejsca startu. Potocznie nazywa się ją Mechazilla. Na spacex.pl „stopień 0” oznacza infrastrukturę naziemną: pad, mount, farma propelantu, ścieżka płomienia, ramiona QD i ramiona wieży. To nie jest stopień rakiety w sensie silnikowym. To baza, bez której stack nie startuje i nie wraca.

Hub programu: /starship/. Rejestr lotów: /starship/loty/. Booster: /starship/stopien-1/. Ship: /starship/stopien-2/.

Który pad kiedy (rejestr lotów)

Według rejestru lotów, tabeli hub oraz kolumny pad LL2 GCAT Starship:

Źródło pierwsze: SpaceX Flight 11 i Flight 12. Cross-check LL2 GCAT (aktualizacja m.in. 2026 Sep 8). F1–F13 eseje: flight-01 … flight-13.

Mechazilla i chwyt: zademonstrowane vs nie

SpaceX opisuje startu i chwytu tower („Mechazilla”) jako system, w którym ramiona wieży chwytają Super Heavy przy powrocie. Zamknięty rejestr chwytów boostera na spacex.pl:

1. F5 (2024-10-13, B12): chwyt #1. Cytat SpaceX: „And on our first try, Mechazilla caught the booster.” Esej: /starship/loty/flight-05/.
2. F7 (2025-01-16, B14-1): chwyt #2. /starship/loty/flight-07/.
3. F8 (2025-03-06, B15-1): chwyt #3 (narracja SpaceX: 12/13 silników landing). /starship/loty/flight-08/.

F6 (2024-11-19): abort chwytu z powodu stanu wieży / divert do Zatoki. Nie zaliczamy jako chwyt. /starship/loty/flight-06/.

F9–F13: bez chwytu boostera. W zależności od lotu: splash, twarde wodowanie albo RUD w fazie lądowania. Szczegóły w esejach. Na Pad 2 (F12–F13) SpaceX raportuje twarde wodowanie boostera, nie chwyt.

Chwyt Shipu: nigdy nie zademonstrowany (stan na 8 września 2026).

Interfejs chwyt po stronie boostera to punkty chwytu na grid fins współdziałające z ramiona wieży. Opis V3: /starship/stopien-1/.

Pad 2: zmiany SpaceX (updates/starship-v3)

Źródło pierwsze: https://www.spacex.com/updates/starship-v3. Flight 12 = pierwszy start z Pad 2.

SpaceX wymienia m.in.:

• Farma propelantu: większa pojemność magazynowa + znacznie więcej pomp → znacznie szybsze tankowanie pojazdu.
• Ramiona wieży: teraz krótsze → szybszy ruch śledzący pojazdy przy chwyt. Główne aktuatory hydrauliczne → elektromechaniczne (prędkość, redundancja, niezawodność).
• Ramię QD Ship: wzmocnione, przeprojektowane. Odchyla się dalej od rakiety podczas startu.
• Launch mount + hold-downs: całkowicie przeprojektowane. Rozkład obciążeń, throwback reliability, ochrona fly-out.
• Flame path: nowy dwukierunkowy flame diverter + top-deck flame deflector. Zaprojektowane tak, by eliminować ablację i post-launch refurbishment tych powierzchni.
• QD boostera na mouncie: przeniesione na przeciwną stronę mountu. Rozdzielone na osobne mechanizmy metanu i tlenu.
• Fluid bunker: zawory vent/isolation + filtry napełniania boostera przeniesione do utwardzonego bunkra z boku launch mount. Krótsza droga do rakiety. Systemy O₂ i CH₄ w osobnych pomieszczeniach.

Te zmiany są Sibling Set D (hardware pad). Nie zastępują wysokości stacku z Set A. Nie uśredniamy ich z kartą vehicles.

Pad 1 po F11

SpaceX nazywa F11 ostatnim startem z aktualnej konfiguracji Pad 1. Status rekonstrukcji / return-to-service Pad 1 po tej konfiguracji: brak linii ze źródła pierwszego SpaceX w dostępnym korpusie. Secondary NSF/flyover nie wchodzi jako fakt na spacex.pl.

Kontekst FAA (licencje / EA, nie specyfikacja padu)

Hub FAA Boca Chica (HTML otwarty 2026-09-09): https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship. SpaceX musi posiadać experimental permit(s) i/lub vehicle operator license dla Starship/Super Heavy w Boca Chica.

• Increased cadence Tiered EA / Mitigated FONSI-ROD: ścieżka zmiany licencji pod do 25 rocznych orbitalnych startów Starship/Super Heavy, w tym do 25 rocznych lądowań Ship i do 25 rocznych lądowań Super Heavy. Adresuje też upgrade’y pojazdu.
• RTLS / additional trajectories Tiered EA + FONSI/ROD: zaktualizowane trajektorie + profile Starship Return to Launch Site w Boca Chica. Autoryzacja środowiskowa ≠ zademonstrowany chwyt Shipu.
• Pacific reentry contingency Final Tiered EA + FONSI/ROD: rozszerzenie stref lądowania na Pacyfiku. Northern Pacific Contingency Landing Area. Tymczasowe zamknięcia przestrzeni powietrznej dla dodatkowej trajektorii reentry do Boca Chica (draft comment Jul 13–Aug 3 2026 według hubu).
• KSC LC-39A: Final EIS + ROD na https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship_ksc. Proposed Action obejmuje starty Starship-Super Heavy z LC-39A. Odzyskiwalne lądowania SH/Ship na LC-39A lub droneship. Expendable ocean. Final EIS analizuje do 44 startów/rok oraz infrastrukturę. Ukończenie EIS/ROD nie gwarantuje wydania licencji.

Licencjonowanie Florydy i Gigabay: /starship/produkcja/. Sesja 6 października 2026: SpaceX launches/starship nadal bez misji z LC-39A; ATC/CADENA secondary ≠ NET primary. Język „late 2025 / this year” na starszym bloku V3 jest nieaktualny względem banera.

Jak czytać chwyt na spacex.pl

Kolumna Chwyt? w /starship/loty/ oznacza wyłącznie chwyt boostera. Trzy takty: F5, F7, F8. Wszystkie pozostałe loty F1–F13: Nie (z uzasadnieniem w eseju). Ship: nigdy. F14: N/D (nie poleciał). NSF webcast ≠ official media. Locked hub media: https://www.spacex.com/content oraz kontekst V3 https://www.youtube.com/watch?v=ANe_HW4X8oc.

Porównanie Pad 1 (F11) i Pad 2 (F12): kontekst lotów

F11 zamknął publiczną erę startów z aktualnej konfiguracji Pad 1. Booster B15-2 (ponowny lot B15), Ship S38, Block2/V2, 6:23 czasu CT 2025-10-13. SpaceX raportuje osiągnięcie major objectives. Booster wykonał landing burn o wysokim ciągu (13/13 planned, w tym silnik, który nie wykonał boostbacku), zawis nad wodą → wodowanie. Ship: 8 symulatorów, obciążenie osłony cieplnej, dynamic banking, kontrolowane wodowanie IO. Chwyt nie było. Profil powrotu był ćwiczeniem pod przyszłe generacje / chwyt, nie zaliczeniem chwyt.

F12 otworzył Pad 2. B19/S39, V3, Raptor 3, 5:30 czasu CT 2026-05-22 (2230:20 UTC LL2). To pierwszy lot, na którym publicznie widać pełny pakiet zmian Pad 2 z updates/starship-v3 (krótsze EM ramiona wieży, dwukierunkowy odchylacz płomienia, rozdzielone QD, bunker płynów, przeprojektowany stół startowy). Booster: twarde wodowanie po partial boostback. Nie chwyt. Ship: 20 symulatorów + 2 satelity obrazujące, splash OK. Drugi lot z OLP-2 to F13 (2026-07-24, B20/S40). Ponownie twarde wodowanie boostera. Ship intact splash 3→2→1. 20 Starlink V3 operacyjnych.

Wniosek dla encyklopedii: Pad 2 lata, ale chwyt z Pad 2 nie jest jeszcze w rejestrze. Wszystkie trzy chwyty boostera (F5/F7/F8) należą do ery OLP-1 / Mechazilla Pad 1. Sesja 6 października 2026: SpaceX primary nadal bez potwierdzenia próby chwytu boostera z Pad 2 (F12/F13/F14 = splash / twarde wodowanie, nie chwyt). Nie promujemy catch, którego nie było.

Co chwyt wymaga: język SpaceX F5

Na F5 SpaceX podkreśla, że przed próbą chwytu musiało być spełnione thousands of distinct vehicle and pad criteria. Chwyt udał się za pierwszym razem. Sekwencja primary: start → ascent → stage separation → boostback → coast → landing burn → chwyt ramiona wieży. Ship osobno: gorący staging, six Raptors, controlled reentry, flip, landing burn, splashdown Indian Ocean. To jest wzorzec, do którego porównujemy późniejsze loty. F6 nie doszedł do chwytu (abort wieży). F7/F8 powtórzyły chwyt boostera przy stratach Shipu. F9–F13 wróciły do splash/twarde wodowanie bez chwytu.

Nie mylimy autoryzacji środowiskowej RTLS (FAA Tiered EA) z zademonstrowanym chwytem Shipu. FAA może analizować profile Return to Launch Site. Na spacex.pl Chwyt Shipu pozostaje „nigdy” do czasu primary SpaceX.

Flame path, QD, farma: po co te zmiany

SpaceX uzasadnia redesign Pad 2 szybszym tankowaniem (więcej pomp i magazynu), niezawodnością śledzenie chwytu (krótsze EM ramiona wieży), ochroną sprzętu (Ship QD dalej od rakiety; bunker płynów; osobne pomieszczenia O₂/CH₄) oraz eliminacją ablacji na flame path (bidirectional diverter + top-deck deflector). To język Set D sibling. Delty padu, nie wysokość stacku. Wysokości i ciągi nadal drukujemy jako Sets A/B/C na hubie i w /starship/struktura/.

Booster QD na mouncie przeniesione i split na metan i tlen koresponduje z V3 boosterem, który ma dual quick-disconnects zamiast single. Zobacz /starship/stopien-1/. Farma propelantu i bunker skracają drogę fluids do pojazdu. To kontekst operacyjny pod wyższą kadencję, której ścieżkę licencyjną opisuje FAA (do 25 orbital launches/rok w Boca Chica EA).

Floryda i LC-39A: stopień 0 poza Starbase

Stopień 0 nie kończy się na Boca Chica. SpaceX planuje launch/catch site na LC-39A (KSC) oraz diligence EIS dla SLC-37 (CCSFS; limited Right of Entry). FAA Final EIS+ROD dla KSC analizuje do 44 startów Starship-Super Heavy/rok oraz landings na LC-39A / droneship / ocean. Completion of EIS/ROD does not guarantee license issuance. Gigabay Florida (wymiary primary): /starship/produkcja/. Data pierwszego startu Starshipa z Florydy nie jest w publicznym kalendarzu SpaceX. Sesja 6 października 2026: brak primary mission page / NET na launches/starship dla Florydy; CADENA secondary nie wchodzi.

Media i cross-check

Oficjalne media hubu: https://www.spacex.com/content oraz kontekst V3 https://www.youtube.com/watch?v=ANe_HW4X8oc. Per-lot: strony SpaceX launches (F1 slug starship-flight-test). LL2 GCAT: https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html. Kolumna OLP1/OLP2. Wikipedia List of Starship launches = serial cross-check ONLY. NSF webcast ≠ official.