Flight 13 — Starship / Super Heavy V3, Starlink V3

Stan na 8 września 2026
(SpaceX)

Flight 13 to trzynasty zintegrowany lot testowy systemu Starship ze Starbase w Teksasie. Start odbył się 24 lipca 2026 o 17:51 czasu CT (ok. 2251 UTC) z padu OLP-2 (Pad 2). Stack: booster Super Heavy B20 i Ship S40 w generacji V3 z silnikami Raptor 3. Według SpaceX był to drugi lot konfiguracji V3. Był też pierwszy lot Starshipa, w którym rozmieszczono operacyjne satelity Starlink V3. Ship zakończył misję miękkim, nienaruszonym wodowaniem na Oceanie Indyjskim. Booster zakończył lot twardym wodowaniem w Zatoce Meksykańskiej. Chwytu Shipu nie było (fakt zamknięty do 8 września 2026). Ten lot nie był też chwytem boostera. (SpaceX)

Infobox

Oficjalne wideo

Transmisje NSF i inne transmisje stron trzecich nie są oficjalnym materiałem SpaceX na spacex.pl.

Znaczenie lotu

Flight 13 zamyka drugi rozdział ery V3 po debiucie na Flight 12 (22 maja 2026, B19/S39, OLP-2). Na F12 SpaceX po raz pierwszy wystawił zestaw V3 z Raptor 3 i Pad 2. Ładunek był demonstracyjny: symulatory Starlink oraz satelity obrazujące. Na F13 ten sam pad i ta sama generacja pojazdu dostały pierwszy operacyjny ładunek konstelacyjny. Dwadzieścia satelitów Starlink V3 miało potwierdzony kontakt radiowy i laserowy. Zaplanowana demisa przypadała około dwudziestu minut po rozmieszczeniu. (SpaceX)

Dla encyklopedii spacex.pl znaczenie jest potrójne.

Po pierwsze, walidacja PEZ / rozmieszczenie poza symulatorami. Wcześniejsze loty (m.in. F10–F12 w rejestrze rejestr) ćwiczyły mechanizm i trajektorie z ładunkami pozornymi. F13 przenosi to na satelity, które SpaceX traktuje jako operacyjne egzemplarze następnej generacji Starlinka. Ich żywotność orbitalna była z założenia krótka.

Po drugie, Ship wrócił z reentry w jednym kawałku. SpaceX podaje „krytyczne widoki nienaruszonej osłony cieplnej” po raz pierwszy w tym brzmieniu SpaceX. To nie jest chwyt wieżowy Shipu. Takiego chwytu do 8 września 2026 nie zademonstrowano. Było to kontrolowane wodowanie z sekwencją silników landingowych 3→2→1. Daje to dane termiczne i strukturalne niedostępne przy utracie pojazdu w plazmie. (SpaceX)

Po trzecie, booster ponownie zakończył lot twardym wodowaniem w Zatoce, podobnie jak na F12. SpaceX opisuje zapłon landing burn jako „subset” silników. Rejestr zapisuje 10/13. Obie warstwy drukujemy obok siebie. Nie uśredniamy. Nie przypisujemy SpaceX dokładnej liczby, której SpaceX nie podaje.

W szerszej historii programu Flight 13 nie jest lotem „chwyt”. Chwyty Super Heavy miały miejsce na F5, F7 i F8. Od przejścia na V3 i OLP-2 (F12–F13) publiczny rejestr nie zalicza żadnego chwytu boostera. Czytelnik powinien czytać ten lot jako test ascent + payload + Ship recovery path, a nie jako powtórkę Mechazilli.

Cele

Według strony misji SpaceX (lot 2026-07-24) cele obejmowały: (SpaceX)

• pełny zapłon 33 Raptor 3 na Super Heavy, gorący staging i pełny ascent Ship na sześciu Raptorach
• demonstrację rozmieszczenia 20 operacyjnych Starlink V3 z weryfikacją łączy RF i laserowych oraz telemetrycznym potwierdzeniem trajektorii (oczekiwana demisa ~20 min po rozmieszczeniu)
• demonstrację single-Raptor in-space relight (marker timeline 00:38:58)
• zbieranie danych z reentry: osłona cieplna, dynamiczne bankowanie pod przyszły profil powrotu do Starbase, prowadzenie na czterech klapach do strefy splash Oceanu Indyjskiego
• sekwencję lądowania Ship: relight trzech Raptorów, flip, redukcja ciągu 3→2→1, kontrolowane wodowanie intact
• powrót boostera po boostbacku z próbą landing burn, w praktyce zakończoną twardym wodowaniem (patrz Anomalie)

Cele „chwyt” (ani Ship, ani booster) nie wchodzą w zamknięty opis tego lotu.

Pojazdy / hardware

Super Heavy B20 to pierwszy stopień V3. SpaceX podaje, że przy starcie zapłonęły wszystkie 33 Raptor 3. Po separacji booster wykonał kierunkowy flip. Sekwencję startu silników zmodyfikowano pod zmienność timingów. Wysokociągową część boostbacku ukończono wszystkimi 33 silnikami. SpaceX podkreśla, że to pierwszy raz na Super Heavy V3. Burn zakończono wcześniej niż nominalnie. Landing burn: zapłon subsetu silników, potem twarde wodowanie w Zatoce. Rejestr + cross-check SFN: 10/13.

Ship S40 to górny stopień V3. Ascent na sześciu Raptorach w pełnym czasie. Rozmieszczenie 20 Starlink V3. Relight orbitalny jednego Raptora. Reentry z bankowaniem i prowadzeniem klapami. Landing burn trzech Raptorów z redukcją 3→2→1. Kontrolowane wodowanie intact na Oceanie Indyjskim. LL2 (JSR 858): orbita Ship ~8 × 195 km × 26,5°. Po relight ~43 × 217 km. Reentry 2338 UTC. Intact splash 2356 UTC z kontynuowaną telemetryją na wodzie. GCAT (aktualizacja 2026 Sep 6): wiersz 2026-U04, B20/S40, OLP2, perigeum/apogeum kolumn 8 / 195.

Kontekst V3/Raptor 3 (nie wynik lotu): SpaceX updates Starship V3 podaje m.in. Raptor 3 SL 250 tf, vac 275 tf, masa SL 1525 kg. Super Heavy V3 ma zintegrowany gorący staging i grid fins 4→3. Szczegóły zestawów A–E należą do stron sprzętu / wersje, nie do tego artykułu.

Przygotowania / odwołania

Abort 16 lipca 2026. Rejestr: przyczyna związana z turbopompami LOX. Secondary (NSF / SFN / Wikipedia flight page): automatyczny abort blisko T−0. Silniki nie wystartowały / wilgoć w turbopompach LOX. Destack / roll-back. Wymiany silników na B20 przed kolejną próbą. Strona post-flight SpaceX koncentruje się na wykonanej misji i nie zastępuje rejestr co do przyczyny abortu. (SpaceX)

Odwołanie pogodowe 23 lipca 2026. Rejestr: scrub pogodowy. Secondary (SFN / NSF / AP): zachmurzenie / kontekst Tropical Storm Bertha. Scrub m.in. aby zachować warunki optycznej obserwacji osłony cieplnej. Retarget na 24 lipca 2026. (SpaceX)

Start 24 lipca o 17:51 CT (~2251 UTC) z OLP-2 zakończył tę sekwencję przygotowań.

Tabela T+

Źródło: tabela timeline ze strony misji SpaceX Flight 13 (SpaceX URL, , strona ). Czasy to markery publikowane przez SpaceX. Kolumna wyniku pokazuje, gdzie SpaceX / LL2 / rejestr odbiegają od „planowanego sukcesu”.

Przebieg

Po starcie z OLP-2 wszystkie 33 Raptory 3 boostera pracowały przez fazę Max Q do MECO. Gorący staging i separacja przebiegły nominalnie. Ship kontynuował ascent na sześciu silnikach do cutoffu około T+8 min. Booster wykonał flip i boostback. SpaceX podkreśla ukończenie wysokociągowej części burnu wszystkimi 33 silnikami po raz pierwszy na V3, przy wcześniejszym zakończeniu całego boostbacku. Przy landing burn zapłonęła tylko część silników. W języku SpaceX: „subset”. W rejestrze: 10/13. Stopień uderzył w wodę Zatoki twardym wodowaniem. To nie jest profil chwytu wieżowego. Analogicznie F12 także zakończył booster twardym wodowaniem. Historyczne chwytania (F5, F7, F8) należą do wcześniejszej ery Pad 1 / Block.

Ship po wejściu na trajektorię wykonał okno rozmieszczenie od ok. T+16:40 do T+27:39. Wszystkie 20 Starlink V3 opuściły pojazd. Był kontakt RF i laserowy oraz ściągnięta telemetria. Satelity leciały po zaplanowanej trajektorii z oczekiwaną demisą około 20 minut po rozmieszczeniu. Następnie SpaceX zalicza udane demo relightu pojedynczego Raptora (T+38:58). LL2 wiąże z tym podniesienie orbit do rzędu 43 × 217 km. Wejście w atmosferę (ok. T+47:30) dostarczyło danych z osłony cieplnej i manewrów bankowania przewidzianych pod przyszłe profile powrotu do Starbase. Prowadzenie na czterech klapach doprowadziło do strefy Oceanu Indyjskiego. Landing burn wystartował wszystkimi trzema Raptorami. Sekwencja 3→2→1 zakończyła się miękkim, nienaruszonym wodowaniem. Według SpaceX były to pierwsze krytyczne widoki intact heatshield.

Porównanie twarde wodowanie vs chwyt warto trzymać ostro. Chwyt oznacza przechwycenie boostera ramionami wieży (Mechazilla) na padzie. Twarde wodowanie oznacza niekontrolowane lub tylko częściowo hamowane wodowanie po niepełnym landing burn. Kontrolowane wodowanie Shipu to kontrolowane wodowanie górnego stopnia z zachowaniem struktury. Nadal bez chwytu Shipu.

Anomalie

Abort 16.07 (przed startem). Automatyczne przerwanie blisko T−0. Rejestr: turbopompy LOX. Secondary opisuje wilgoć w turbopompach LOX, destack i wymiany silników na B20. SpaceX nie podaje publicznie przyczyny tego przerwania.

Odwołanie pogodowe 23.07 (przed startem). rejestr. Secondary: chmury / Tropical Storm Bertha i ochrona warunków obserwacji heatshield. Start przesunięty na 24.07.

Booster landing burn (w locie). SpaceX: subset silników → twarde wodowanie (ani kontrolowane wodowanie, ani chwyt wieżowy). Rejestr: 10/13. SFN: ok. 10 z 13 restartów, mniej pracujących przy uderzeniu. Preferujemy rejestr dla liczby w publicznych źródłach. Brzmienie SpaceX pozostaje „subset”.

Ship (w locie). Brak utraty pojazdu. Intact kontrolowane wodowanie. Pierwsze intact heatshield views według SpaceX. Chwyt Shipu: NIGDY (closed).

Co zmieniło się dalej

Na dzień 8 września 2026 Flight 13 był najnowszym wykonanym lotem w tym rejestrze (F1–F13) (SpaceX). Czternasty lot tego dnia jeszcze nie wystartował. Karta na hubie była wtedy planem, nie startem. Wniosek FCC STA nie jest datą startu SpaceX. Lot z 28 września 2026 jest na stronie misji, w Launch Library 2 i w magazynie.

Dla programu V3 lot utrwala dwa wzorce z F12. Pad 2 jest domem startowym nowej generacji. Profil powrotu boostera pozostaje trudniejszy i wciąż niedokończony (twarde wodowanie zamiast chwyt). Jednocześnie F13 przesuwa pasek ładunkowy z symulatorów na operacyjne Starlink V3, nawet jeśli demisa była zaplanowana w skali kwadransa. SpaceX dostaje pierwszy publicznie podkreślany komplet widoków nienaruszonej osłony po pełnym reentry i kontrolowane wodowanie. Transfer propelantu ship-to-ship oraz chwyt Shipu pozostają poza zademonstrowanym zakresem. Transfer fittings / docking drogues są opisane w updates V3. Nie pokazano ich po F13.

Kolejne artykuły lotów (m.in. Flight 5 jako pierwszy chwyt boostera) uzupełnią chronologię. Ten tekst trzyma regułę serii: najpierw SpaceX, dwie warstwy liczb przy konflikcie, bez inventowanych cytatów.

Źródła

1. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-13 — narracja SpaceX + timeline
2. https://www.spacex.com/content — hub medialny SpaceX
3. https://twitter.com/i/broadcasts/1AJEmmYdMDnJL — locked F13 broadcast
4. https://www.spacex.com/updates/starship-v3 — V3 / R3 context (nie wynik lotu)
5. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-12 — prior V3/Pad2 debut (kontekst)
6. https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html — LL2 serials/date/pad F13 B20/S40 OLP2
7. https://planet4589.org/space/jsr/back/news.858.txt — JSR 858 F13 (orbity, splash times)
8. https://planet4589.org/jsr.html — JSR hub
9. https://planet4589.org/space/gcat/web/intro/u.html — LL2 U-catalog row 2026-U04
10. https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship — FAA Starbase hub (kontekst licencyjny)
11. https://spaceflightnow.com/2026/07/25/super-heavy-starship-rocket-chalks-up-mostly-successful-test-flight/ — SFN: twarde wodowanie / ~10 of 13
12. https://spaceflightnow.com/2026/07/23/live-coverage-spacex-ready-for-2nd-attempt-to-launch-starship-flight-13-following-post-abort-engine-work/ — SFN: abort recovery + weather
13. https://www.nasaspaceflight.com/2026/07/ship-40-catch-potential/ — NSF: 16 Jul abort / turbopompy LOX / 23 Jul weather / 3→2→1
14. https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_13 — serial/timeline cross-check ONLY
15. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_launches — registry cross-check ONLY
16. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_vehicles — B20/S40 status cross-check ONLY
17. https://www.spacex.com/vehicles/starship — vehicles card context (Set A; nie flight-specific)
18. https://www.nbcdfw.com/news/local/spacex-launches-starship-on-another-test-flight-this-time-with-the-most-advanced-starlinks/4054517/ — AP/NBC: abort + Bertha + intact float (secondary)

Dalej

• Poprzedni: Flight 12
• Następny: Flight 14