Flight 1 (IFT-1) — pierwszy zintegrowany lot Starship / Super Heavy

Stan na 8 września 2026

Flight 1 (historycznie także IFT-1) to pierwszy zintegrowany lot testowy systemu Starship ze Starbase w Teksasie. Start odbył się 20 kwietnia 2023 o 8:33 czasu CT (1333:09 UTC) z padu OLP-1 (Pad 1). Stack: booster Super Heavy B7 i Ship S24 w generacji Block 1. Według SpaceX był to pierwszy w pełni zintegrowany lot Starshipa z Super Heavy ze Starbase. Pojazd opuścił pad i plażę. Wspiął się do apogeum około 39 km nad Zatoką Meksykańską. Było to wówczas najwyżej w historii programu. Przy wielu wyłączonych silnikach stracił wysokość i zaczął koziołkować. System terminacji lotu (FTS / AFSS) został wydany na oba stopnie. FAA zamknęła dochodzenie mishap 8 września 2023. Wskazała m.in. uszkodzenie fundamentu pokładu padu oraz odchylenie trajektorii. Chwytu Shipu nie było i do 8 września 2026 nigdy go nie zademonstrowano. Ten lot nie był też chwytem boostera. W publicznym rejestrze chwyty Super Heavy to wyłącznie F5, F7 i F8.

Infobox

Oficjalne wideo

Transmisje NSF i inne transmisje stron trzecich nie są oficjalnym materiałem SpaceX na spacex.pl.

Znaczenie lotu

Flight 1 otwiera chronologię zintegrowanych lotów Starship ze Starbase. Przed tym dniem program miał suborbitalne loty samego Shipu i naziemne testy boostera. Tutaj po raz pierwszy pełny stack Super Heavy + Ship wystartował z OLP-1 jako jeden pojazd. SpaceX opisuje misję w ramie lotu uczącego. Sukces mierzy się tym, czego się nauczyliśmy. Utrata obu stopni i uszkodzenie infrastruktury padu pozostają jawne.

Dla encyklopedii spacex.pl znaczenie jest potrójne.

Po pierwsze, debiut zintegrowanego ascentu. Pojazd przeszedł start. Opuścił strefę padu i plaży. Osiągnął apogeum rzędu ~39 km nad Zatoką. To nadal daleko od przestrzeni kosmicznej i od późniejszych profili F2–F4. Jest jednak pierwszym publicznym dowodem, że pełny stack Block 1 może oderwać się od padu i wejść w fazę wznoszenia.

Po drugie, walidacja negatywna ścieżki safety. SpaceX potwierdza komendę FTS na boosterze i Shipie. FAA w zamknięciu mishap (8 września 2023) dokumentuje m.in. awarię strukturalną fundamentu pokładu padu, debris, odchylenie trajektorii, działanie AFSS oraz opóźnione rozpadnięcie się po AFSS. Dokumentuje też listę 63 działań korygujących. To nie jest kontrolowane wodowanie ani chwyt. To terminacja lotu z konsekwencjami dla licencji i infrastruktury.

Po trzecie, w szerszej historii programu F1 nie jest lotem odzysku. Chwyt Shipu pozostaje poza zademonstrowanym zakresem do 8 września 2026. Chwyty boostera pojawią się dopiero na F5, F7 i F8. Czytelnik powinien czytać ten lot jako pierwszy zintegrowany lot + mishap pad/AFSS, a nie jako prototyp Mechazilli.

W porównaniu z późniejszym Flight 2 (pierwszy udany gorący staging i wejście Ship w przestrzeń) oraz Flight 4 (pierwsze kontrolowane wodowania obu stopni) F1 pozostaje lotem najkrótszym w wysokości i najcięższym w skutkach dla padu. Różnica „FTS vs kontrolowane wodowanie vs chwyt” musi zostać ostra w całym korpusie.

Cele

Według strony misji SpaceX (lot 20 kwietnia 2023) cele obejmowały w praktyce:

• pierwszy w pełni zintegrowany start Starship + Super Heavy ze Starbase
• przejście przez strefę padu i plaży oraz zbieranie danych z ascentu
• demonstrację, że program uczy się na pełnym stacku. SpaceX podkreśla „success comes from what we learn”

Strona misji SpaceX nie formułuje tabeli celów chwyt, kontrolowane wodowanie ani orbitalnego rozmieszczenia. Cel chwytu (ani Ship, ani booster) nie wchodzi w zamknięty opis tego lotu. Numerów B7/S24 strona misji SpaceX nie podaje w narracji. Pochodzą z rejestru + LL2.

Pojazdy / hardware

Super Heavy B7 to pierwszy stopień Block 1 w pierwszym locie zintegrowanym. SpaceX: start, wyłączenie wielu silników w trakcie ascentu, utrata wysokości, koziołkowanie, komenda FTS. Dokładnej liczby wyłączonych Raptorów strona misji SpaceX nie publikuje. LL2 GCAT: wiersz 2023-F05, 2023 Apr 20 1333:09, B07/S24, Starbase OLP1. Notatka „St 1 sep failed, engines out”. Kolumny pe/ap −6340 / 35.

Ship S24 to górny stopień Block 1. W tym locie nie doszedł do nominalnej separacji i samodzielnego profilu orbitalnego w sensie późniejszych lotów. FTS wydano na oba stopnie. Wynik: FTS both, uszkodzenie padu, apogee ~39 km (zgodne z SpaceX ~39 km).

Kontekst Block 1 / Pad 1 (nie wynik lotu): F1 leci przed wprowadzeniem chłodzony wodą odchylacz płomienia / deluge w konfiguracji, którą SpaceX podkreśli przy F2. Leciał też przed erą V3/Raptor 3 i OLP-2. Szczegóły zestawów A–E i przejścia generacji należą do stron sprzętu / wersje, nie do tego artykułu.

Przygotowania / odwołania

Publiczne źródła nie podają konkretnych dat odwołań pogodowych ani przerwania odliczania (T−0) dla Flight 1 w stylu Flight 13. Strona misji SpaceX koncentruje się na wykonanym starcie 20 kwietnia 2023. Podaje też komunikat, że pad/obszar były wcześniej ewakuowane, a drogi i plaża w pobliżu padu miały pozostać zamknięte do następnego dnia. Kontekst regulacyjny i lista 63 działań korygujących pojawiają się w FAA mishap closure z 8 września 2023. To dokumentacja po locie, nie odwołanie przedstartowe.

Start 20 kwietnia 2023 o 8:33 CT (1333:09 UTC) z OLP-1 jest jedyną datą startu zarejestrowaną w SpaceX + LL2 dla tego lotu.

Tabela T+

Źródło: brak pełnej tabeli T+ w narracji SpaceX Flight Test (2026-09-08). Poniżej markery z narracji SpaceX + FAA + rejestr. Dokładne sekundy pośrednie (Max Q, MECO, moment FTS) SpaceX nie podaje publicznie.

Przebieg

Po starcie z OLP-1 SpaceX zalicza oderwanie pełnego stacku oraz przejście poza pad i plażę. Wznoszenie doprowadziło pojazd do apogeum około 39 km nad Zatoką Meksykańską. Było to najwyżej w historii Starshipa na tamten dzień. W trakcie ascentu doszło do wyłączeń wielu silników. Pojazd stracił wysokość i zaczął koziołkować. Następnie SpaceX potwierdza, że system terminacji lotu został wydany na booster i Ship. To kończy misję obu stopni. Bez kontrolowanego wodowania. Bez gorącego stagingu w sensie późniejszego F2. Bez jakiejkolwiek ścieżki chwytu.

Po stronie infrastruktury FAA (zamknięcie mishap 8 września 2023, start pod VOL 23-129) opisuje awarię strukturalną fundamentu pokładu padu i debris. Opisuje też odchylenie trajektorii, działanie AFSS, opóźnione rozpadnięcie się pojazdu po AFSS oraz wymóg 63 działań korygujących przed dalszymi lotami. Rejestr łączy te wątki w skrót: FTS both, uszkodzenie padu, apogee ~39 km.

Porównanie profili warto trzymać ostro. FTS/AFSS oznacza komendę zniszczenia / terminacji bezpieczeństwa. Twarde wodowanie (jak później m.in. F12/F13) to wodowanie po niepełnym landing burn. Kontrolowane wodowanie (od F4) to miękkie wodowanie po landing burn. Chwyt (tylko F5/F7/F8) to przechwycenie boostera ramionami Mechazilli na padzie. F1 należy wyłącznie do pierwszej kategorii. Chwyt Shipu to nigdy (fakt zamknięty do 8 września 2026).

Krótka strona misji starship-flight-test (slug, nie …-flight-1) oznacza, że serials B7/S24 biorą się z rejestru + LL2, a nie z narracji strony misji SpaceX. Apogeum ~39 km jest wspólne dla SpaceX i rejestru. LL2 pe/ap −6340 / 35 jest warstwą katalogową, nie cytatem firmowym. List FAA z 8 września 2023 dostarcza szczegółów pad/AFSS, których krótka strona misji nie rozwija.

Anomalie

W locie (wyłączenia silników i utrata kontroli). SpaceX: wiele wyłączeń silników, utrata wysokości, koziołkowanie. Dokładna liczba silników: SpaceX nie podaje tej liczby publicznie.

W locie (FTS / AFSS obu stopni). SpaceX + FAA + rejestr. To zamknięty wynik misji, nie „prawie wodowanie”.

Po locie (uszkodzenie padu). FAA: pad deck foundation structural failure / debris, 63 corrective actions (closure 2023-09-08). Rejestr: uszkodzenie padu.

Chwyt Shipu / booster chwyt. Nie próbowane. Chwyt boostera w rejestrze dopiero F5/F7/F8. Chwyt Shipu NIGDY.

Co zmieniło się dalej

Na dzień 8 września 2026 Flight 1 pozostaje pierwszym wpisem rejestru zintegrowanych lotów (F1–F13). Bezpośrednia konsekwencja regulacyjna: zamknięcie FAA mishap 8 września 2023 z listą 63 działań korygujących. Flight 2 (18 listopada 2023) wprowadza chłodzony wodą odchylacz płomienia / deluge, pełny 33/33 ascent burn, pierwszy udany gorący staging oraz pierwsze wejście Ship w przestrzeń. Oba stopnie nadal giną (booster RUD po boostbacku, Ship AFSS). Kontrolowane miękkie wodowania obu stopni pojawią się dopiero na Flight 4. Pierwszy chwyt boostera przypada na Flight 5.

Dla programu F1 utrwala, że pełny stack Block 1 potrafi oderwać się od OLP-1. Ścieżka ascentu, separacji i odzysku wymagała jednak głębokiej iteracji sprzętu, oprogramowania i infrastruktury padu. Transfer propelantu ship-to-ship oraz chwyt Shipu pozostają poza zademonstrowanym zakresem także długo po F1.

Kolejne artykuły lotów uzupełnią chronologię. Ten tekst otwiera serię IFT (loty 1–6 z H1 „Flight N (IFT-N)”): najpierw źródła SpaceX; FTS, wodowanie i chwyt rozdzielone językowo.

Źródła

1. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-test — narracja SpaceX (slug F1)
2. https://www.youtube.com/watch?v=-1wcilQ58hI — wideo F1
3. https://www.spacex.com/content/starship-flight-tests/flight-1 — content mirror
4. https://www.spacex.com/content — hub medialny SpaceX
5. https://www.faa.gov/newsroom/faa-closes-spacex-starship-mishap-investigation — FAA mishap close 2023-09-08
6. https://www.faa.gov/media/70901 — FAA mishap closure letter PDF
7. https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship — FAA Starbase hub
8. https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html — LL2 B07/S24 OLP1 2023-04-20 1333:09
9. https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_1 — serial/timeline cross-check ONLY
10. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_launches — registry cross-check ONLY
11. https://www.spacex.com/vehicles/starship — vehicles context (nie wynik lotu)
12. https://spacenews.com/ — SpaceNews F1 coverage hub (secondary; — konkretny article URL)
13. https://www.nasaspaceflight.com/ — NSF F1 coverage hub (secondary; webcast NSF ≠ materiał oficjalny; )

Dalej

• Następny: Flight 2 (IFT-2)