Flight 11 — ostatni V2 / ostatni Pad 1 tej konfiguracji

Stan na 8 września 2026

Flight 11 to jedenasty zintegrowany lot testowy systemu Starship ze Starbase w Teksasie. Start odbył się 13 października 2025 o 18:23 czasu CT (2323:45 UTC) z padu OLP-1 (Pad 1). Stack: booster Super Heavy B15-2 (ponowny lot B15) i Ship S38 w generacji Block 2. Według SpaceX był to ostatni lot drugiej generacji Starship oraz pierwszej generacji Super Heavy. Był zarazem ostatni start z bieżącej konfiguracji Pad 1. Rejestr utrwala to samo: last V2 + last Pad 1 this config. Misja powtórzyła ścieżkę udanego rozmieszczenia ośmiu symulatory Starlink oraz kontrolowane wodowanie obu stopni. Ship ćwiczył dynamiczne bankowanie pod przyszły profil powrotu do Starbase. Booster leciał unikalnym profilem landing burn pod następną generację. Chwytu Shipu nie było (fakt zamknięty do 8 września 2026). Ten lot nie był też chwytem boostera. Booster zakończył hover nad wodą i splash.

Infobox

Oficjalne wideo

Transmisje NSF i inne transmisje stron trzecich nie są oficjalnym materiałem SpaceX na spacex.pl.

Znaczenie lotu

Flight 11 zamyka erę V2 / Pad 1 po udanych kontrolowanych wodowaniach i udanym rozmieszczeniu 8 symulatorów na Flight 10 (26 sierpnia 2025, B16/S37). SpaceX nazywa ten lot wprost: final flight of second-generation Starship and first generation Super Heavy oraz final launch from the current configuration of Pad 1. Rejestr rejestruje to samo jako last V2 + last Pad 1 this config. Następny wykonany lot w rejestrze to Flight 12. Startuje już z OLP-2 w generacji V3 z Raptor 3.

Dla encyklopedii spacex.pl znaczenie jest potrójne.

Po pierwsze, milestone generacyjny. To nie tylko kolejny Block 2 flight. To jawnie ostatni egzemplarz ścieżki „second-generation Ship / first-generation Super Heavy” i ostatni start z padu w ówczesnej konfiguracji.

Po drugie, Ship ponownie rozmieszcza osiem sim. Zbiera dane heatshield. Ćwiczy dynamiczne przechylenie imitujące przyszły powrót do Starbase. Następnie kontrolowane wodowanie na Oceanie Indyjskim. To nadal nie jest chwyt wieżowy Shipu.

Po trzecie, booster leci profilem powrotu „pod przyszły chwyt” według narracji SpaceX. Na tym locie nie ma chwyt. Zapłon wszystkich 13 planowanych silników landing burn (w tym jednego, który nie zapalił się na boostbacku). Unikalny high-thrust profil pod next-gen. Hover nad wodą i splash. Seria rzeczywistych chwytów pozostaje wyłącznie F5 / F7 / F8.

W szerszej historii programu F11 jest mostem. Domyka Pad 1 / V2 soft-path recovery. Jednocześnie przygotowuje język „return profile for future chwyt” bez wykonywania chwytu. Czytelnik nie powinien mylić „profil pod przyszły chwyt” z „chwyt wykonany”.

Cele

Według strony misji SpaceX (lot 13 października 2025) cele obejmowały:

• start na wszystkich 33 Raptorach, gorący staging i full path ascent Ship
• boostback Super Heavy do strefy splash z tym samym profilem AoA co wcześniejsza ścieżka eksperymentalna aż do landing burn
• landing burn o wysokim ciągu na wszystkich 13 planowanych silnikach (w tym jednym, który ominął boostback), unique landing-burn profile pod użycie na boosterze następnej generacji, zakończony hover nad wodą i splash
• po stronie Ship: demonstrację 8 symulatory Starlink, stresowanie heatshield, dynamiczne przechylenie naśladujące przyszły powrót do Starbase, prowadzenie klapami i kontrolowane wodowanie IO
• zamknięcie ery second-generation Starship / first-generation Super Heavy oraz bieżącej konfiguracji Pad 1 przed przejściem na V3 / Pad 2

Cel wykonania chwytu (ani Ship, ani booster) nie wchodzi w zamknięty opis tego lotu. SpaceX mówi o profilu for future chwyt, nie o chwyt na F11.

Pojazdy / hardware

Super Heavy B15-2 to ponowny lot B15 (LL2: B15.2). SpaceX: wszystkie 33 Raptory. Gorący staging success. Boostback do wodowania zone. Ten sam AoA profile co prior experiment path aż do landing burn. Zapłon all 13 planned na landing burn o wysokim ciągu (w tym jeden, który missed boostback). Unique profile pod next-gen. Hovered above water → shutdown → splash. To nie jest chwyt.

Ship S38 to górny stopień Block 2 / V2. SpaceX + rejestr: ascent. 8 symulatorów rozmieszczenie. Heatshield stress. Dynamic banking. prowadzenie klapami nad Oceanem Indyjskim kontrolowane wodowanie. Pełnej tabeli T+ i formalnego potwierdzenia brzmienia „8 symulatorów” na publicznej stronie brak. LL2 GCAT: wiersz 2025-U04, 2025 Oct 13 2323:45, Starship V2 B15.2/S38, Starbase OLP1. Pe/ap −1 / 192.

Kontekst przejścia generacji (nie wynik lotu): po F11 program przenosi starty na OLP-2 i V3/Raptor 3 (F12+). Updates Starship V3 opisują hardware next-gen. Szczegóły należą do stron sprzętu / wersje, nie do tego artykułu.

Przygotowania / odwołania

Publiczne źródła nie podają konkretnych dat odwołań pogodowych ani przerwania odliczania (T−0) dla Flight 11 w stylu Flight 13. Strona misji SpaceX koncentruje się na milestone „final … Pad 1 / second-generation” oraz wykonanej sekwencji. Start 13 października 2025 o 18:23 CT (2323:45 UTC) z OLP-1 jest datą zamkniętą w SpaceX + LL2.

Tabela T+

Źródło: brak pełnej tabeli T+ w indexed narracji SpaceX Flight 11 (2026-09-08). Poniżej markery w kolejności SpaceX / rejestr. Dokładne T+ pośrednie SpaceX nie podaje publicznie.

Przebieg

Po starcie z OLP-1 wszystkie 33 Raptory boostera B15-2 pracowały do gorący staging. Separacja przebiegła nominalnie. Booster wykonał boostback do strefy splash. Pozostał na wcześniej ćwiczonym profilu AoA aż do landing burn. Na landing burn SpaceX zalicza zapłon wszystkich 13 planowanych silników. W tym tego, który nie zapalił się podczas boostbacku. Unikalny high-thrust profil przewidziano pod booster następnej generacji. Stopień zawisł nad wodą, wyłączył silniki i splasnął. To jest hover-splash, nie Mechazilla chwyt.

Ship po ascent wykonał ścieżkę demonstracji ośmiu symulatorów Starlink (rejestr + narracja SpaceX). Następnie zebrał dane z stresowanej osłony cieplnej i manewrów dynamiczne przechylenie przewidzianych pod przyszłe profile powrotu do Starbase. Prowadzenie klapami doprowadziło do kontrolowanego wodowania na Oceanie Indyjskim. SpaceX nie opisuje utraty pojazdu.

Porównanie warto trzymać ostro. Chwyt = chwyt chopstick na padzie (tylko F5/F7/F8 w rejestrze). Return profile for future chwyt = ćwiczenie trajektorii/profilu burn bez chwytu na tym locie. Hover-splash = kontrolowane wodowanie po zawisie. Kontrolowane wodowanie Ship = kontrolowane wodowanie górnego stopnia. Nadal bez chwytu Shipu. F11 jest ostatnim lotem, na którym te rozróżnienia obowiązują jeszcze na Pad 1 / V2.

Anomalie

W locie (cele SpaceX). Według SpaceX every major objective achieved. Focus turns to next generation. Brak loss-of-vehicle w narracji SpaceX.

Booster (silnik missed boostback). SpaceX odnotowuje jeden silnik, który nie zapalił się na boostbacku. Wszystkie 13 planowanych zapłonęły na landing burn o wysokim ciągu. To element narracji SpaceX, nie RUD.

Chwyt Shipu. Nie próbowany / nigdy nie zademonstrowany (fakt zamknięty do 8 września 2026).

Co zmieniło się dalej

Na dzień 8 września 2026 Flight 11 pozostaje ostatnim wykonanym lotem second-generation Starship / first-generation Super Heavy oraz ostatnim startem z bieżącej konfiguracji Pad 1 w rejestr. Kolejny Flight 12 (22 maja 2026) jest debiutem V3 + Raptor 3 + Pad 2 (OLP-2). Ładunek: 20 symulatorów + 2 satelity obrazujące. Kontrolowane wodowanie Ship na dwóch Raptorach. Twarde wodowanie boostera. Flight 13 kontynuuje V3/Pad 2 z pierwszym operacyjnym rozmieszczenie Starlink V3.

Dla programu F11 utrwala miękkie domknięcie ery Pad 1. 8 symulatorów i dual kontrolowane wodowanie działają. Profil powrotu „pod przyszły chwyt” jest ćwiczone w powietrzu i nad wodą. Chwyt nie wraca na V2. Transfer propelantu ship-to-ship oraz chwyt Shipu pozostają poza zademonstrowanym zakresem. Po tym locie uwaga SpaceX przesuwa się jawnie na następną generację.

Kolejne artykuły lotów (m.in. Flight 12 jako debiut V3/Pad 2) uzupełnią chronologię. Ten tekst trzyma regułę serii i tylko fakty zamknięte („last V2 / last Pad 1 config”). Bez wymyślania dat przejścia poza SpaceX + rejestr.

Źródła

1. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-11 — narracja SpaceX
2. https://www.spacex.com/content — hub medialny SpaceX
3. https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html — LL2 B15.2/S38 OLP1 2025-10-13
4. https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship — FAA Starbase hub
5. https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_11 — serial/timeline cross-check ONLY
6. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_launches — registry cross-check ONLY
7. https://www.spacex.com/updates/starship-v3 — next-gen context (nie wynik lotu)
8. https://www.spacex.com/vehicles/starship — vehicles context
9. https://spacenews.com/ — SpaceNews F11 (secondary)
10. https://www.nasaspaceflight.com/ — NSF F11 (secondary; ≠ official)
11. https://spaceflightnow.com/ — SFN F11 (secondary)
12. https://planet4589.org/jsr.html — JSR hub
13. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_vehicles — B15-2/S38 cross-check ONLY

• Poprzedni: Flight 10
• Następny: Flight 12