Flight 10 — pierwsze udane 8 symulatorów, kontrolowane wodowanie obu stopni

Stan na 8 września 2026

Flight 10 to dziesiąty zintegrowany lot testowy systemu Starship ze Starbase w Teksasie. Start odbył się 26 sierpnia 2025 o 18:30 czasu CT (ok. 2330:03 UTC) z padu OLP-1 (Pad 1). Stack: booster Super Heavy B16 i Ship S37 w generacji Block 2. Według SpaceX był to lot, w którym po raz pierwszy udało się w pełni przeprowadzić demonstrację ładunku. Rozmieszczono osiem symulatorów Starlink. Wykonano drugi w historii in-space relight Raptora. Oba stopnie zakończyły misję udanym wodowaniem. Ship zakończył miękkim wodowaniem na Oceanie Indyjskim. Booster zakończył profilem hover nad wodą i splash w Zatoce. SpaceX podsumowuje: „Every major objective was met.” Chwytu Shipu nie było (fakt zamknięty do 8 września 2026). Ten lot nie był też chwytem boostera.

Infobox

Oficjalne wideo

Transmisje NSF i inne transmisje stron trzecich nie są oficjalnym materiałem SpaceX na spacex.pl.

Znaczenie lotu

Flight 10 zamyka lukę otwartą na Flight 9 (27 maja 2025, B14-2/S35). Tam PEZ nie otworzył drzwi i ośmiu symulatorów nie rozmieszczono. Booster zakończył landing burn RUD. Tutaj ten sam pad i ta sama generacja Block 2 dostają pierwszą udaną demonstrację PEZ / rozmieszczenie oraz miękki odzysk obu stopni na ścieżce wodnej.

Dla encyklopedii spacex.pl znaczenie jest potrójne.

Po pierwsze, walidacja PEZ / 8 symulatorów. Mechanizm drzwi i sekwencja rozmieszczenie przeszły z „nieotwarte” (F9) na pełne rozmieszczenie ośmiu symulatory Starlink w oknie timeline T+18:27–T+25:32.

Po drugie, Ship wykonał drugi w historii in-space relight Raptora. Następnie przeszedł reentry z celowym stresowaniem osłony i struktury. Prowadzenie klapami doprowadziło do Oceanu Indyjskiego. Kontrolowane wodowanie nastąpił po flip i landing burn. To nadal nie jest chwyt wieżowy Shipu. Takiego chwytu do 8 września 2026 nie zademonstrowano.

Po trzecie, booster wrócił do Zatoki profilem hover. SpaceX celowo wyłączył jeden z trzech silników centralnych landing burn, z backupem z pierścienia środkowego. Stopień zawisł nad wodą, wyłączył silniki i splasnął. To nie jest chwyt Mechazilli (seria tylko F5/F7/F8). To kontrolowany soft-path splash po eksperymentalnym disable.

W szerszej historii programu F10 jest lotem „wszystkie główne cele met” według SpaceX. Nie było RUD. Nie było utraty Ship przed splash. Czytelnik powinien czytać go jako domknięcie ścieżki ascent + rozmieszczenie + dual kontrolowane wodowanie, a nie jako powrót do ery chwytów.

W porównaniu z późniejszymi lotami V3 (Flight 12–Flight 13), gdzie booster kończy misję twardym wodowaniem w Zatoce po niepełnym boostbacku lub „subset” landing burn, F10 należy jeszcze do ery Pad 1 / Block 2. Miękkie wodowanie boostera (hover nad wodą) był wtedy celem eksperymentalnym, nie Mechazillą. Różnica „chwyt vs hover-splash vs twarde wodowanie vs kontrolowane wodowanie Ship” musi pozostać ostra w całym korpusie lotów. Jednocześnie F10 nie przesuwa paska Ship recovery na chwyt wieżowy. Górny stopień nadal kończy na wodzie Oceanu Indyjskiego.

Cele

Według strony misji SpaceX (lot 26 sierpnia 2025) cele obejmowały:

• start na 33 Raptorach, gorący staging i pełny ascent Ship do planowanej prędkości suborbitalnej
• boostback Super Heavy do zaplanowanej strefy splash oraz landing burn z intentional disable jednego z trzech silników centralnych i backupem z middle ring, zakończony hover nad wodą i splash
• pierwszą udaną demonstrację rozmieszczenia ośmiu symulatory Starlink
• drugi in-space Raptor relight
• celowe stresowanie heatshield/structure na entry, prowadzenie klapami do IO, flip, landing burn i kontrolowane wodowanie Ship

Cele „chwyt” (ani Ship, ani booster) nie wchodzą w zamknięty opis tego lotu.

Pojazdy / hardware

Super Heavy B16 to pierwszy stopień Block 2. SpaceX: 33 Raptory. Gorący staging success. Boostback do pre-planned splash zone. Landing burn z celowym wyłączeniem jednego z trzech center engines i backupem z pierścienia środkowego. Hover above water → shutdown → splash. LL2 GCAT: wiersz 2025-U03, 2025 Aug 26 ~2330:03, Starship V2 B16/S37, Starbase OLP1. Pe/ap 2 / 192.

Ship S37 to górny stopień Block 2. SpaceX: pełny ascent / planowana prędkość suborbitalna. Rozmieszczenie 8 symulatorów. drugi w historii zapłon Raptora w przestrzeni. celowe obciążenie osłony cieplnej i struktury. prowadzenie klapami nad Oceanem Indyjskim. Flip i landing burn + kontrolowane wodowanie. Oś czasu SpaceX: okno rozmieszczenie 00:18:27–00:25:32. Relight 00:37:48. Entry 00:47:29. Flip/burn/wodowanie 01:06:14–01:06:30.

Kontekst Block 2 / Pad 1 (nie wynik lotu): F10 leci przed debiutem V3/Raptor 3 i OLP-2 (F12). Szczegóły zestawów A–E należą do stron sprzętu / wersje, nie do tego artykułu.

Przygotowania / odwołania

Publiczne źródła nie podają konkretnych dat odwołań pogodowych ani przerwania odliczania (T−0) dla Flight 10 w stylu Flight 13. Strona misji SpaceX koncentruje się na wykonanej sekwencji i stwierdzeniu, że wszystkie główne cele zostały osiągnięte. Start 26 sierpnia 2025 o 18:30 CT (~2330:03 UTC) z OLP-1 jest datą zamkniętą w SpaceX + LL2.

Tabela T+

Źródło: tabela timeline ze strony misji SpaceX Flight 10 . Czasy to markery publikowane przez SpaceX.

Przebieg

Po starcie z OLP-1 wszystkie 33 Raptory boostera pracowały przez Max Q do MECO. Gorący staging i separacja przebiegły nominalnie. Ship kontynuował ascent do SECO około T+8:57. Booster wykonał boostback do zaplanowanej strefy splash. Następnie wykonał landing burn z celowym wyłączeniem jednego z trzech silników centralnych i wsparciem z pierścienia środkowego. Stopień zawisł nad wodą, wyłączył silniki i splasnął. Profil to hover → splash, nie chwyt wieżowy.

Ship w oknie T+18:27–T+25:32 rozmienił wszystkie osiem symulatory Starlink. To pierwsza udana demonstracja PEZ / rozmieszczenie po nieudanym otwarciu drzwi na F9. Następnie SpaceX zalicza drugi w historii in-space relight Raptora (T+37:48). Wejście w atmosferę (T+47:29) dostarczyło danych z celowo stresowanej osłony i struktury. Prowadzenie klapami doprowadziło do Oceanu Indyjskiego. Flip i landing burn zakończyły się kontrolowane wodowanie około T+1:06:14–1:06:30.

Porównanie hover-splash vs chwyt vs kontrolowane wodowanie Ship warto trzymać ostro. Chwyt oznacza przechwycenie boostera ramionami Mechazilli na padzie (F5/F7/F8). Hover-splash oznacza kontrolowane zawiszenie nad wodą i wodowanie bez wieży. Kontrolowane wodowanie Ship to kontrolowane wodowanie górnego stopnia. Nadal bez chwytu Shipu. F10 jest pierwszym lotem w rejestrze rejestr, który łączy udane 8 symulatorów, relight i kontrolowane wodowanie obu stopni.

Anomalie

W locie (cele SpaceX). Według SpaceX każdy główny cel został osiągnięty („Every major objective was met.”). Brak utraty pojazdu w narracji SpaceX. Brak RUD boostera. Brak LOS Ship przed splash.

Booster landing burn (intentional disable). Wyłączenie jednego z trzech center engines było celowe (eksperyment / redundancy path). Nie było anomalią uniemożliwiającą kontrolowane wodowanie.

Chwyt Shipu. Nie próbowany / nigdy nie zademonstrowany (fakt zamknięty do 8 września 2026).

Co zmieniło się dalej

Na dzień 8 września 2026 Flight 10 pozostaje pierwszym lotem z udanym udanym rozmieszczeniu 8 symulatorów oraz dual kontrolowane wodowanie w rejestr Block 2. Kolejny Flight 11 (13 października 2025) powtarza 8 symulatorów i kontrolowane wodowanie obu stopni. Jest to ostatni lot drugiej generacji Starship / pierwszej generacji Super Heavy oraz ostatni start z bieżącej konfiguracji Pad 1, z unikalnym profilem landing burn pod następną generację. Od Flight 12 program przechodzi na V3, Raptor 3 i OLP-2. Booster wraca do twarde wodowanie. Ładunek rośnie do 20 symulatorów + 2 satelity obrazujące.

Dla programu F10 utrwala, że PEZ i ścieżka dual kontrolowane wodowanie działają end-to-end na Block 2 / Pad 1. Bez powrotu do Mechazilli. Intentional disable jednego z trzech silników centralnych przy udanym hover pokazuje, że SpaceX testuje redundancję landing burn jeszcze przed przejściem na V3. Transfer propelantu ship-to-ship oraz chwyt Shipu pozostają poza zademonstrowanym zakresem.

Kolejne artykuły lotów (m.in. Flight 11 jako last V2 / Pad 1 oraz Flight 13 jako drugi V3) uzupełnią chronologię. Ten tekst trzyma regułę serii: najpierw SpaceX, pełna tabela T+ z mission page bez inventowania sekund, chwyt vs hover-splash vs kontrolowane wodowanie rozdzielone językowo, NSF ≠ official.

Źródła

1. https://www.spacex.com/launches/starship-flight-10 — SpaceX (fetched; narrative + timeline)
2. https://www.youtube.com/watch?v=rcd_SQZDlnk — locked F10 video
3. https://new.spacex.com/content/starship-flight-tests/flight-10 — content mirror
4. https://planet4589.org/space/gcat/data/launch/Starship.html — LL2 B16/S37 OLP1 2025-08-26
5. https://www.faa.gov/space/stakeholder_engagement/spacex_starship — FAA Starbase hub
6. https://en.wikipedia.org/wiki/Starship_flight_test_10 — serial/timeline cross-check ONLY
7. https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_Starship_launches — registry cross-check ONLY
8. https://www.spacex.com/content — media hub
9. https://www.spacex.com/vehicles/starship — vehicles context (nie wynik lotu)
10. https://spacenews.com/ — SpaceNews F10 (secondary)
11. https://www.nasaspaceflight.com/ — NSF F10 (secondary; ≠ official)
12. https://spaceflightnow.com/ — SFN F10 (secondary)
13. https://planet4589.org/jsr.html — JSR hub

• Poprzedni: Flight 9
• Następny: Flight 11