Starship Flight 14: pierwsza orbita, 26 satelitów i wodowanie

28 września 2026 Starship wykonał lot, który SpaceX przy wodowaniu nazwało pierwszym lotem orbitalnym. O 15:58:40 UTC (wpis) SpaceX potwierdziło wodowanie i złożyło gratulacje zespołowi. Launch Library 2 zapisuje miękkie wodowanie na Pacyfiku, przypisuje je statkowi Ship 41 i podaje koniec misji o 15:57:29 UTC (rekord).

27 września o 23:38:07 UTC (wpis) SpaceX wyznaczyło czternasty lot na poniedziałek 28 września. Okno miało trwać 75 minut i otwierać się o 7:15 rano CT. 28 września o 8:58:34 UTC (wpis) firma powtórzyła to okno, napisała, że lot jest na torze, i zapowiedziała transmisję około 35 minut przed startem. O 10:27:47 UTC (wpis) podała cel startu na 7:46 rano CT. O 11:54:00 UTC (wpis) dała zgodę na tankowanie i podała cel 7:48 rano CT. W tym samym zdaniu jest masa: około 12 milionów funtów ciekłego tlenu i ciekłego metanu. Cel 7:48 czasu CT to 12:48 UTC.

Launch Library 2 zapisuje godzinę startu na 28 września 2026, 12:48:59 UTC (rekord), czyli 14:48:59 w Warszawie i 7:48:59 CT. Okno rekordu biegło od 12:15 do 13:30 UTC. Start leży 33 minuty 59 sekund po otwarciu, w środku okna. 12:15 UTC to 7:15 rano CT i 14:15 w Warszawie. O 12:50:05 UTC (wpis) SpaceX ogłosiło, że Starship wystartował.

O 12:13:10 UTC (wpis) SpaceX podało link do oglądania Flight 14. O 12:14:34 UTC (wpis) napisało, że tankowanie trwa. O 12:15:19 UTC (wpis) napisało, że transmisja czternastego lotu zaczyna się teraz.

O 12:24:06 UTC (wpis), jeszcze przed startem, SpaceX napisało, że inżynierowie po raz pierwszy obejrzeli z bliska Starshipa po powrocie z kosmosu i że wnioski z tego doprowadziły do zmian w osłonie termicznej, które tego dnia miały polecieć. Przy tym zdaniu jest odcinek Holy Grail.

O 12:27:07 UTC (wpis) SpaceX opublikowało profil trajektorii czternastego lotu. O 12:32:02 UTC (wpis) opublikowało materiał o podejściu do pierwszej misji orbitalnej. O 12:35:35 UTC (wpis) napisało, że dzisiejszy lot ma wypuścić 26 satelitów Starlink V3.

O 12:53:09 UTC (wpis) SpaceX opisało zapłon silników Raptor statku przy oddzieleniu gorącego stagingu (hot-staging) i manewru powrotu (boostback) Super Heavy w stronę miejsca wodowania w Zatoce Meksykańskiej. O 12:56:55 UTC (wpis) podało, że Super Heavy wodowało. Plan na stronie misji to zapłon lądowania na morzu. Launch Library 2 uznaje próbę lądowania za udaną i opisuje miękkie wodowanie Boostera 21 w pierwszym locie tego egzemplarza. Stanowisko w Launch Library 2 to Orbital Launch Pad 2, SpaceX Starbase, Teksas.

Strona misji SpaceX podaje przebieg boostera. W czasie wznoszenia zgasł jeden silnik Raptor boostera. Przy powrocie zapaliło się 31 z planowanych 33 silników. Zapłon lądowania zaczął się od 11 z planowanych 13, potem od pięciu, potem od trzech. Po wyłączeniu tego zapłonu zadziałał system przerwania lotu. SpaceX opisuje to jako próbę sprzętu bezpieczeństwa. Launch Library 2 nazywa to samo wodowanie miękkim i udanym. Wpis o wodowaniu boostera używa angielskiej nazwy Gulf of America. Tutaj zostaje Zatoka Meksykańska (strona misji).

Na statku jeden silnik Raptor Vacuum zgasł wcześniej. Pięć pozostałych pracowało dłużej. Statek doszedł do pasywnie bezpiecznej trajektorii suborbitalnej. Na orbitę wszedł jednym silnikiem Raptor poziomu morza. Po wypuszczeniu 26 satelitów zespół skrócił czas na orbicie i zszedł do wcześniej oczyszczonej północnej strefy Pacyfiku, jednej z dwóch stref uzgodnionych przed startem. Zejście skończyło się zapłonem trzech silników Raptor poziomu morza (strona misji).

O 12:58:46 UTC (wpis) wypalanie wznoszenia statku było zakończone. SpaceX napisało, że Starship był na pasywnie bezpiecznej trajektorii suborbitalnej, a zespoły sprawdzały systemy przed decyzją o orbicie. O 13:11:31 UTC (wpis) firma ogłosiła decyzję o wejściu na orbitę i zapowiedziała zapłon jednego silnika Raptor, żeby wejść na orbitę około 275 km. Te około 275 km to wysokość nazwana dla zapłonu. To nie jest pomiar podany po manewrze. O 13:15:48 UTC (wpis) SpaceX napisało, że Starship wykonał zapłon wejścia na orbitę i po raz pierwszy znalazł się na orbicie Ziemi.

O 13:25:03 UTC (wpis) zaczęło się wypuszczanie 26 satelitów Starlink V3. Sekwencja miała zająć około 30 minut. O 13:54:25 UTC (wpis) wypuszczenie było zakończone, a wszystkie 26 satelitów były na orbicie. O 13:57:20 UTC (wpis) zespół Starlinka miał łączność ze wszystkimi 26.

O 14:17:38 UTC (wpis) SpaceX zapowiedziało zejście z orbity do wcześniej oczyszczonego rejonu Pacyfiku po trzech godzinach na orbicie. Plan na stronie misji to około sześć orbit i blisko dziesięć godzin. O 14:23:50 UTC (wpis) SpaceX pokazało obraz statku na orbicie przekazany przez Starlink. O 14:47:26 UTC (wpis) napisało, że Starship przygotowuje się do zapłonu zejścia. O 15:04:41 UTC (wpis) zapłon zejścia był zakończony, a statek był w drodze do planowanego wodowania na Pacyfiku za około godzinę. O 15:33:45 UTC (wpis) SpaceX napisało, że Starship wchodzi w atmosferę. O 15:58:40 UTC (wpis) SpaceX potwierdziło wodowanie.

Zdanie o zgodzie regulacyjnej w toku i o dwóch płytkach ze Ship 40 na Ship 41 jest niepotwierdzone. Nie ma go na stronie misji SpaceX tego lotu.

Advisory FAA nr 027 na ten dzień miałby obejmować przestrzeń powietrzną 12:15–14:14 UTC, z zapasem na 29 września w tych samych godzinach. Nie jest licencją i nie jest godziną startu. Koniec 14:14 UTC nie jest końcem okna 13:30 UTC. Tego advisory nie ma na stronie misji SpaceX ani w rekordzie Launch Library 2. Zostaje niepotwierdzone.

Launch Library 2 nazywa konfigurację Starship V3. Rekord Launch Library 2, zaktualizowany 29 września 2026 o 15:33:32 UTC (rekord), ma status udanego startu: rakieta wprowadziła ładunek na docelową orbitę. Nazwa tej orbity w LL2 to niska orbita okołoziemska.

Oś czasu na stronie misji nadal jest planem sprzed startu. Czasy są oznaczone jako przybliżone. Linia 9:50:30 to hasło, nie chwila wodowania. SpaceX podało taki przebieg: wejście na orbitę o wysokości nazwanej na około 275 km, 26 satelitów Starlink V3 na orbicie w chwili zakończenia wypuszczania, zejście po czasie nazwanym przez SpaceX trzema godzinami i wodowanie, którego cel SpaceX umieściło na Pacyfiku. To nie jest lot na sześć orbit ani lot blisko dziesięciu godzin.

Satelita V3, opis producenta

Strona Starlinka o satelitach wersji 3 opisuje konstrukcję V3 (Starlink V3). Ta strona nie nosi daty 28 września 2026.

Strona podaje dla satelity V3 1 Tb/s łącza w dół i 160 Gb/s łącza w górę. Wobec satelity V2 strona podaje około 10 razy większą przepustowość w dół i około 22 razy większą w górę. Anteny z szykiem fazowym obsługują po 2048 wiązek w dół i w górę. V2 obsługiwało 192 wiązki w dół i 144 w górę. Na pokładzie jest sześć laserów po 400 Gb/s. Strona opisuje je jako siatkę laserową o skali petabita, ze ścieżkami zapasowymi. Dosył radiowy idzie przez cztery anteny na pasmach Ka, E, V i W. Pojemność tego dosyłu to 1,2 Tb/s, ponad osiem razy więcej niż w V2. Na dosył w górę przypada 60 GHz widma, licząc częstotliwości i polaryzacje, 4,3 raza więcej niż w V2.

Nowe panele słoneczne mają dawać około dwa razy więcej mocy niż panele V2, wersji wynoszonej na Falconie 9 od 2023 roku. Segmenty mają po 19 metrów. Cztery są zszyte w jeden panel, dobrany tak, by zmniejszyć opór na niskich orbitach, na których V3 mają pracować. Przy tych zmianach jeden start Starshipa ma wnosić do konstelacji około 20 razy więcej pojemności niż jeden start Falcona 9 z satelitami V2.

Planowana powłoka V3 na stronie o bezpieczeństwie orbitalnym to 330–360 km w tabeli. W tekście tej samej strony jest też pas 330–370 km dla V3 i Direct to Cell na koniec 2026. To plan powłoki, nie wysokość tych 26 satelitów. Dla orbity statku w dniu lotu SpaceX podało około 275 km (wysokości).

Esej lotu: Flight 14.