Falcon 9: historia i wersje

Stan na 9 września 2026

Ta strona opowiada program Falcon 9 chronologią wersji i definujących firsts. To nie jest hagiografia ogłoszeń i nie jest archiwum 600+ startów. Źródła: Falcon Payload User’s Guide (Block 5, Full Thrust od 2015, reuse §1.3), Launch Library 2 z locka 2026-09-09, oraz istniejące rekordy /wiki/starty/, /misje/ i /wiki/rdzenie/. Banner Stan na 9 września 2026 obowiązuje cały tekst.

Łuk programu na spacex.pl czyta się jako ciąg konfiguracji LL2: v1.0 → v1.1 → Full Thrust → Block 4 → Block 5. User’s Guide 2025 opisuje bieżący pojazd. Rejestr opisuje, ile razy która konfiguracja poleciała. Firsts opisują, kiedy zmieniła się praktyka: pierwszy lot, pierwsza katastrofa in-flight, pierwsze lądowanie, pierwsze ASDS, pierwsza strata na padzie, pierwszy ponowny lot, pierwszy załogowy Crew Dragon.

Grokipedia datuje ogłoszenie Falcona 9 na listopad 2005, jako średni nośnik pod Dragon i zaopatrzenie ISS. Pierwszy lot w tym opisie i w LL2 to 2010-06-04. Kwot kontraktów COTS i CRS ta strona nie powtarza. Atrybucja licencji jest na hubie.

v1.0 (2010–2013): pięć lotów, debiut z SLC-40

LL2 konfiguracja Falcon 9 v1.0: 5 ukończonych lotów, 4 start udany, 1 częściowy (CRS-1). Wiki: /wiki/rakiety/falcon-9-v10-169/.

Inauguracja: 2010-06-04 18:45 UTC, Dragon Spacecraft Qualification Unit (DSQU), pad Space Launch Complex 40, status start udany. To jest pierwszy lot Falcon 9. Ładunkiem była makieta Dragon, nie COTS. wiki · misje.

COTS Demo 1 (2010-12-08) i COTS Demo 2 (2012-05-22) otwierają drogę Dragon do ISS. CRS-1 (2012-10-08) jest jedynym partial w całym locku F9: awaria silnika pierwszego stopnia, Dragon na właściwej orbicie, wtórny Orbcomm utracony. CRS-2 (2013-03-01) zamyka v1.0. User’s Guide 2025 nie jest biografią Merlin 1C ani układu 3×3. Rodzina silników: /pojazdy/silniki/merlin/. Na tej stronie v1.0 to pięć wierszy LL2 i debiut padu, który potem przyjmie setki Block 5.

v1.1 (2013–2016): piętnastka, zachód i CRS-7

LL2 Falcon 9 v1.1: 15 lotów, 14 sukcesów, 1 fail (CRS-7). Wiki: /wiki/rakiety/falcon-9-v11-14/. Debiut: 2013-09-29, CASSIOPE, SLC-4E — pierwszy F9 z Western Range. wiki.

v1.1 wprowadza do rejestru dłuższy stack i Merlin 1D (to dorobek, które UG 2025 opisuje już jako bieżący M1D / oktaweb). Próby lądowania na barkach w tej erze kończą się niepowodzeniem; pierwszy sukces lądowania nie należy do v1.1. Należy do Full Thrust.

Grokipedia podaje pierwszy start z SLC-4E jako Iridium-1, 8 stycznia 2017. LL2 ma wcześniejszy: CASSIOPE, 2013-09-29.

CRS-7 (2015-06-28 14:21:11 UTC, SLC-40) to pierwszy start nieudany in-flight F9. LL2 failreason: Rapid Unscheduled Disassembly at T+ 2min19sec after a support strut failure in the drugi stopień. Dragon i zaopatrzenie ISS utracone. wiki · misje. Na spacex.pl CRS-7 jest firstem negatywnym programu, nie anegdotą.

Full Thrust (2015–2018): lądowanie, ASDS, AMOS-6, ponowny lot

LL2 Falcon 9 Full Thrust: 25 lotów, 24 sukcesy, 1 nieudany (AMOS-6, przed startem). Wiki: /wiki/rakiety/falcon-9-full-thrust-55/. User’s Guide datuje Full Thrust na 2015. Debiut w locku: 2015-12-22 01:29 UTC, Orbcomm OG2 Mission 2, SLC-40. To jednocześnie Flight 20 w numeracji historycznej programu i pierwsze udane pionowe lądowanie orbitalnego pierwszego stopnia. Booster B1019, strefa LZ-1. wiki start · misje · B1019 wiki · B1019 booster. Data kanoniczna na spacex.pl to 22 grudnia 2015 UTC, nie „21 grudnia” z lokalnego ET. Grokipedia w akapicie o odzysku pisze 21 grudnia 2015, a w akapicie o Full Thrust — 22 grudnia. Zostaje 2015-12-22 UTC z LL2.

CRS-8 (2016-04-08 20:43:32 UTC) to pierwsze lądowanie ASDS: B1021 na barce. wiki · B1021 · booster. Flota bark: /infrastruktura/droneships/.

AMOS-6 ma w LL2 net 2016-09-03, status start nieudany, nazwa Amos 6 (Failure before launch). Failreason: anomalia wokół upper-stage oxygen tank during propellant load few minutes before static fire on Sept 1, 1307 UTC. Rakieta i ładunek utracone na padzie SLC-40, nie w locie. wiki · misje. Na spacex.pl drukujemy obie daty LL2 (anomalia 1 września, net rekordu 3 września) i nie zgadujemy „która jest prawdziwsza”.

SES-10 (2017-03-30 22:27 UTC, LC-39A) to pierwszy orbitalny ponowny lot odzyskanego pierwszy stopień: ten sam B1021, który wylądował na ASDS przy CRS-8. wiki · misje. LC-39A weszło do rejestru F9 wcześniej, przy CRS-10 (2017-02-19) — pierwszy F9 z 39A, jeszcze przed ponownym lotem.

Densified propellants (schłodzony LOX i RP-1) są częścią narracji Full Thrust w secondary. UG 2025 nie podaje temperatur 66 K / −7 °C w wyciągu packu pojazdy.

Block 4: dwanaście lotów mostu

LL2 Falcon 9 Block 4: 12 lotów, 12 sukcesów, od CRS-12 (2017-08-14) do CRS-15 (2018-06-29). Wiki: /wiki/rakiety/falcon-9-block-4-145/. Kanon wersji na spacex.pl zostaje v1.0 → v1.1 → Full Thrust → Block 5; Block 4 jest mostem LL2, nie osobnym „piątym aktorem” User’s Guide.

Grokipedia łączy Full Thrust z Block 4 i zamyka Block 4 lotem SES-12 (3 czerwca 2018). LL2 trzyma osobno 25 lotów Full Thrust i 12 lotów Block 4. Ostatni Block 4 w rejestrze to CRS-15, 2018-06-29.

Block 5 (od wiosny 2018): koń roboczy

User’s Guide i hub pojazdów: Block 5 od wiosny 2018. LL2 debiut: 2018-05-11 20:14 UTC, Bangabandhu-1. wiki. Do 2026-09-09 Block 5 to 629 ukończonych lotów F9, 628 sukcesów, 1 fail (Starlink Group 9-3, 2024-07-12, tlenowy przeciek S2 przy drugim paleniu). Wiki rakiety: /wiki/rakiety/falcon-9-block-5-164/.

Crew Demo-2 (2020-05-30 19:22:45 UTC, LC-39A) jest firstem załogowym: SpX-DM2 (Demonstration Mission 2), start udany, Block 5. Astronauci NASA na ISS na komercyjnym nośniku i komercyjnej kapsule. Sprzęt Dragon: /pojazdy/dragon/crew-dragon/. Rekord lotu: wiki · misje. Human-rating NASA (10 listopada 2020) należy do narracji Dragon w hubie pojazdów, nie do wymyślonej „certyfikacji F9” poza tym zdaniem.

Block 5 jest też konfiguracją, na której UG opisuje tytanowe płetwy siatkowe, wzmocnienia i wielokrotne użycie pierwszego stopnia oraz owiewki jako stan operacyjny, nie eksperyment. Ile razy wolno latać pierwszym stopniem „bez przeglądu” albo „do 100 lotów” — tego wyciąg UG/vehicles nie podaje jako Table 2-1. Rekord empiryczny locka to B1067 = 37, nie slajd marketingowy. Pierwszy akapit Grokipedii też podaje 37 lotów jednego Block 5 (wrzesień 2026). Tabela odzysku na tej samej stronie pisze o B1067 = 34. Kanon to LL2: 37.

Kadencja: od dwóch lotów rocznie do konia roboczego

Ukończone loty F9 w LL2 według roku (Set D): 2010 2, 2012 2, 2013 3, 2014 6, 2015 7, 2016 9, 2017 18, 2018 20, 2019 11, 2020 26, 2021 31, 2022 60, 2023 91, 2024 132, 2025 165, 2026 YTD (do 2026-09-06) 103. Luka kalendarzowa 2011 nie ma wiersza F9. 2019 jest rzadszy niż 2018; to fakt histogramu, nie spekulacja „dlaczego”. Od 2022 kadencję napędza Starlink i lot współdzielony, ale encyklopedia nie zamienia histogramu w esej rynkowy. Histogram należy do /loty/.

Grokipedia w tabeli chronologii podaje inne sumy niż ten histogram: 21 lotów w 2018 (tu 20), 61 w 2022 (tu 60), 96 w 2023 (tu 91), 138 w 2024 (tu 132). Rok 2025 zgadza się: 165. Suma na bannerze zostaje 686.

Dwie katastrofy, które zatrzymały pad, i jedna, która nie zatrzymała kadencji

CRS-7 (2015) i AMOS-6 (2016) to jedyne fail v1.1 / Full Thrust. Po CRS-7 program wraca do lotów jeszcze w tym samym roku kalendarzowym histogramu (2015 ma 7 ukończonych F9, w tym fail i debiut Full Thrust 22 grudnia). Po AMOS-6 pad SLC-40 wymaga odbudowy; F9 w 2017 startuje m.in. z LC-39A (CRS-10, potem SES-10). To geografia padów, nie spekulacja ubezpieczeniowa. Starlink Group 9-3 (2024) jest fail Block 5 przy kadencji 132 lotów w tym roku: utrata konstelacji na jednym locie nie zeruje histogramu. Encyklopedia zapisuje trzy fail jako wiersze LL2, nie jako „koniec programu”.

COTS, CRS, Crew: trzy kontraktowe bramy, jeden nośnik

COTS Demo 1 i 2 (v1.0) pokazują Dragon na F9. CRS-1/2 domykają v1.0 przy ISS. CRS-7 jest raną cargo. CRS-8 jest firstem ASDS. CRS-10 otwiera 39A. Crew Demo-2 (2020) przenosi ludzi. To nie jest pełna historia NASA Commercial Crew — ta należy też do /pojazdy/dragon/ i /loty-zalogowe/. Historia F9 bierze z niej tylko to, że ten sam dwustopniowy LOX/RP-1 unosi i zaopatrzenie, i załogę, po human-rating ścieżki nośnik+kapsuła. F9 nie ma osobnej „załogowej rakiety” obok towarowej. Ma Block 5 i różne ładunki na szczycie.

Starlink jako kadencja, nie jako osobna rakieta

Od 2019 F9 unosi satelity Starlink. Histogram 2022–2026 jest bez tego ładunku nieczytelny, ale encyklopedia nie zamienia się w katalog grup. Każda grupa ma wiersz w /wiki/starty/ i często w /misje/. Tu Starlink jest przyczyną kadencji Block 5 i przyczyną, dla której rekord B1067 w ogóle może dojść do 37. Konstelacja jako system: /starlink/.

2019 jako wdech przed kadencją Block 5

Histogram 2019 (11 ukończonych F9) jest niższy niż 2018 (20) i 2020 (26). W locku nie ma spekulacji „dlaczego”. Jest fakt: Crew Demo-1 (2019-03-02) i In-Flight Abort (2020-01-19) budują ścieżkę załogową, a Heavy ma własne dwa loty 2019 (Arabsat, STP-2) poza tym histogramem. Historia F9 nie wchłania Heavy. Zaznacza tylko, że ten sam Merlin i ten sam S2 latały wtedy na dwóch pojazdach.

Grasshopper i wczesne próby na barce

Prototyp Grasshopper i nieudane próby lądowania na barce przy CRS-5 i CRS-6 są w źródłach wtórnych. User’s Guide 2025 ich nie wymienia. Strona misji SpaceX, karta vehicles i przewodnik nie podają dat skoków Grasshoppera. Pierwsze udane lądowanie w kanonie spacex.pl to B1019 na LZ-1 (2015-12-22), potem B1021 na ASDS.

Historia nie klonuje każdego Starlinka i nie uśrednia ciągu. Rejestr lotów zostaje przy LL2. B1067 ma 37 lotów: nie 32 ze starego stuba i nie 34 z tabeli odzysku Grokipedii. Pełna enumeracja zostaje w wiki i misjach. Sprzęt Merlin: /silniki/. Wielokrotne użycie: /odzysk/. Heavy w latach, gdy F9 rósł sam: /pojazdy/falcon-heavy/historia/.