Falcon 9: wielokrotne użycie

Stan na 9 września 2026

Wielokrotne użycie jest definujące dla Falcon 9. User’s Guide §1.3 (liczby do końca 2024) mówi o rodzinie Falcon: >430 startów, >384 ponownych lotów pierwszego stopnia, 307 misji z ponownie użytymi połówkami owiewek. To zestaw E, nie licznik z 9 września 2026. Lock LL2 na bannerze: 686 ukończonych lotów F9 i rekord rdzenia B1067 = 37. Ta strona tłumaczy jak pierwszy stopień wraca (RTLS albo ASDS), jak wraca owiewka, i które firsts otworzyły tę praktykę. Nie jest tabelą ładowności. Nie jest cennikiem. Pojęcia: wielokrotne użycie i kadencja startów.

RTLS: powrót na lądowisko

RTLS (Return to Launch Site) to profil, w którym pierwszy stopień po separacji odwraca trajektorię boostback burn i ląduje na lądowisku w pobliżu padu. Wschodnie wybrzeże: Landing Zone przy Cape Canaveral / Kennedy (w narracji programowej LZ-1 i później LZ-2 / LZ-40 przy Heavy). Zachodnie wybrzeże: LZ przy Vandenberg (LZ-4 w secondary; kanon infrastruktury: /infrastruktura/).

Sekwencja z UG i z firsts: separacja → flip (GN2 ACS) → boostback (kilka M1D) → coast → entry burn → płetwy siatkowe → landing burn / hoverslam → nogi. Dławienie do 108 300 lbf SL i restart M1D są warunkami koniecznymi. RTLS poświęca więcej energii ładunku niż ASDS, bo boostback zjada delta-v. Ile kilogramów — Capabilities PDF.

Pierwszy sukces RTLS orbitalnego pierwszego stopnia: 2015-12-22, Orbcomm-2, B1019, LZ-1. wiki · B1019 · booster.

ASDS: barka na morzu

ASDS (Autonomous Spaceport Drone Ship) to profil bez boostback do padu: pierwszy stopień leci dalej od wyrzutni i ląduje na autonomicznej barce. Energia ładunku jest wyższa niż przy RTLS. First: 2016-04-08, CRS-8, B1021. wiki · B1021. Flota bark i nazwy: /infrastruktura/droneships/. Na tej stronie nie zgadujemy, która barka stała na której długości geograficznej przy każdym z 600 lotów. Per-misja recovery flagi są w LL2 i na stronach /misje/.

ASDS nie jest „awarią RTLS”. Jest wyborem misji GTO, ciężkiego LEO i wielu Starlinków. Zużycie pierwszego stopnia też jest wyborem: gdy energia albo anomalie nie zostawiają budżetu na lądowanie. Encyklopedia nie sumuje „udanych lądowań F9” jedną liczbą, której nie ma w User’s Guide. Sumuje firsts i odsyła do locka rdzeni.

Barki Falcona: ASOG na Atlantyku i OCISLY na Pacyfiku. OCISLY przyjęła pierwsze udane lądowanie ASDS (CRS-8, 2016, jeszcze na Atlantyku). LL2 prowadzi ją jako aktywną, z lądowaniami po startach z SLC-4E w 2026. JRTI według Florida Today (warstwa wtórna) przyjął ostatni Falcon 21 kwietnia 2026. Grokipedia wymienia Of Course I Still Love You i A Shortfall of Gravitas: to OCISLY i ASOG pod pełnymi nazwami. Zatoka Meksykańska nie jest akwenem barki Falcona 9. Na spacex.pl ta nazwa zostaje przy wodowaniach Starshipa. Flota: /infrastruktura/droneships/.

Grokipedia podaje kilka liczników lądowań naraz: ponad 650 udanych odzysków, ponad 400 lądowań na barkach do sierpnia 2025, 590 z 603 prób (26 marca 2026) i osobno 523 z 546. To nie jest zestaw D ani zestaw E. Na tej stronie zostają firsts i rekord LL2 B1067 = 37. W akapicie o RTLS ta sama strona datuje pierwsze lądowanie na 21 grudnia 2015. Kanon UTC: 2015-12-22.

Owiewka: połówki, parafoil, 307 misji UG

Owiewka rodziny 5,2 m rozdziela się pneumatycznie (standard) albo z frangible seam (wydłużona). Połówki mogą wracać na sterowanych spadochronach. UG §1.3: 307 misji z ponownie użytymi połówkami do końca 2024. To liczba dokumentu, nie „stan na wrzesień 2026”.

Dawny JSON podawał GO Ms. Tree / GO Ms. Chief, „15+ lotów na połówkę” i „~6 mln USD oszczędności”. Tego nie ma w wyciągu UG/vehicles. Nie powtarzamy. Statki odzysku owiewek, jeśli są w locku infrastruktury, żyją tam. Tu zostaje mechanika i zestaw E.

Grokipedia opisuje wyłowienie połówek z wody, wcześniejsze próby połowu w locie oraz daty STP-2 i pierwszego ponownego lotu połówki. Tych dat nie ma w User’s Guide. Zostaje 307 misji do końca 2024. Atrybucja licencji jest na hubie.

Ponowny lot: od B1021 do B1067

Pierwszy orbitalny ponowny lot pierwszego stopnia: 2017-03-30, SES-10, B1021 (ten sam rdzeń co CRS-8). wiki. To dowód, że lądowanie nie było pokazem: sprzęt wrócił do lotu.

Rekord locka boosterów: B1067, 37 lotów, 37 attempted i successful landings, status active, first launch 2021-06-03 (CRS-22), last launch 2026-08-25. wiki · booster. Hub boosterów na spacex.pl zgadza się z 37. Encyklopedia F9 nie wraca do nieaktualnego licznika tego serialu z epoki, gdy miał mniej lotów.

Inne rdzenie z locka (kontekst, nie podium wymyślone): B1063 35 active, B1071 35 active, B1069 32 zużyty. B1069 = 32 jest innym serialem. Nie wolno mylić go z B1067.

Czego recovery nie zmienia w specyfikacji

Merlin, oktaweb, 845 kN, konflikt 7 605 / 7 686 kN, MVac 981 kN — to zostaje. Odzysk dodaje płetwy siatkowe, nogi, dławienie, restart i barki. Nie dodaje drugiej rodziny silników. Nie dodaje trzeciego stopnia. Nie zamienia drugiego stopnia w pojazd wielokrotnego użytku: User’s Guide 2025 milczy o jego odzysku. Grokipedia opisuje ogłoszony w 2017 pomysł miękkiego wodowania drugiego stopnia i jego porzucenie. Na spacex.pl drugi stopień zostaje jednorazowy i po misji schodzi z orbity.

Profile Heavy (side RTLS + rdzeń zużyty, potrójne zużycie, LZ-40) są na /pojazdy/falcon-heavy/. F9 nie ma boosterów bocznych. Ma jeden core i dwa klasyczne wyjścia: ziemia albo barka, albo zużycie.

Firsts recovery w jednym miejscu

Fairing firsts (pierwsze nienaruszone wyłowienie, pierwszy ponowny lot połówki) nie są w wyciągu UG jako daty.

Expend jako profil, nie jako porażka

Nie każdy pierwszy stopień wraca. Misje o wysokiej energii (ciężki GTO, niektóre orbity ucieczki, anomalie) mogą zużyć booster. To nie jest „nieudane lądowanie”. LL2 rozróżnia landing_attempt=false od land_success=false. Encyklopedia F9 nie sumuje expendów w jedną liczbę, bo lock UG jej nie podaje. Per-misja flaga zostaje w rekordzie startu.

Dwa wybrzeża, dwa zestawy stref

Eastern Range: starty z SLC-40 i LC-39A, lądowania na LZ przy Canaveral / Kennedy albo na ASDS na Atlantyku. Western Range: starty z SLC-4E, lądowania na LZ Vandenberg albo na ASDS na Pacyfiku. Ten sam Merlin, inna geografia. Heavy nie ma Western Range. F9 ma. To jest powód, dla którego polarne i SSO ładunki (CASSIOPE jako first, potem setki) nie potrzebują Heavy.

Grid fins i nogi: sprzęt recovery, nie osobny stopień

Cztery płetwy siatkowe i cztery nogi są w UG jako nominalny zestaw odzysku pierwszy stopień. Materiał tytanowy płetwy siatkowe należy do narracji Block 5 w secondary i w dawnych opisach; wyciąg UG 2025 w packu pojazdy nie drukuje „titanium vs aluminum”. Stwierdzamy: fins i nogi są, działają, firsts to pokazują.

Jak czytać floty

Manewr powrotu albo lądowanie dalej od wyrzutni: dwa budżety energii

RTLS pali paliwo na zawrócenie. ASDS pozwala pierwszy stopień lecieć z ładunkiem dalej i złapać barkę tam, gdzie spadnie. Expend nie pali landing burn wcale. Te trzy wyjścia są całym drzewem decyzji F9. Nie ma czwartego „catch” jak Super Heavy. Mechazilla należy do /starship/, nie do Falcon.

Turnaround między lotami tego samego serialu jest w LL2 jako fastest_turnaround na rdzeniu (B1067: P22DT16H51M10S w rekordzie core). Encyklopedia nie przelicza ISO-8601 na „średnio 40 dni floty”, bo takiej średniej UG nie podaje. Rekord serialu i fastest_turnaround zostają na stronie boostera.

/boostery/ jest drzwiami do seriali. /wiki/rdzenie/ jest warstwą LL2. /misje/ trzyma flagi lądowania per lot. Encyklopedia F9 trzyma mechanikę i firsts. Kto chce, ile razy dany serial wrócił na konkretną barkę, idzie do rekordu rdzenia, nie do tej strony.