Flight 13: pierwsze operacyjne Starlink V3

24 lipca 2026 o 17:51 CT (~2251 UTC) ze Starbase wystartował Flight 13. Pad 2, Super Heavy B20 i Ship S40 — drugi lot konfiguracji V3 z Raptor 3 (SpaceX).

To pierwszy lot Starshipa z operacyjnymi satelitami Starlink V3. SpaceX raportuje rozmieszczenie wszystkich 20, kontakt RF i laserowy z każdym oraz planowaną demisę około 20 minut po rozmieszczeniu. To test trajektorii, nie stały przyrost sieci.

Launch Library 2 liczy te 20 jako failed-to-orbit. SpaceX i LL2 to dwa zegary. Nie uśredniamy ich. Krótka demisa jest spójna z oboma odczytami: radio i laser były, stałej konstelacji V3 z tego lotu nie ma.

Na Flight 12 ładunek był demonstracyjny: symulatory i satelity obrazujące. Flight 13 przenosi ten sam pad i tę samą generację na pierwszy operacyjny ładunek. Nadal z zaplanowaną krótką demisą, nie z wpisem do sieci.

Przed startem był abort 16 lipca 2026 związany z turbopompami LOX oraz scrub pogodowy 23 lipca. Start 24 lipca z Pad 2 zamyka tę sekwencję. Do daty tego tekstu czternasty lot jeszcze nie wystartował. Lot z 28 września 2026 jest w magazynie i na stronie misji.

Ship wrócił nienaruszonym miękkim wodowaniem na Oceanie Indyjskim, z sekwencją lądowania 3-2-1. SpaceX podkreśla pierwsze krytyczne widoki nienaruszonej osłony cieplnej po reentry. To nadal wodowanie, nie chwyt Shipu. Booster zakończył lot twardym wodowaniem w Zatoce Meksykańskiej. W rejestrze spacex.pl chwyty boostera zostają przy Flight 5, 7 i 8.

Direct to Cell to osobny wątek, nie to rozmieszczenie. Direct to Cell.

Esej lotu: Flight 13. Rejestr: Loty.

Źródło: SpaceX — Starship Flight 13