Stan na 8 września 2026
LC-39A
Planowany start/chwyt Starshipa na LC-39A. FAA Final EIS+ROD do 44 startów/rok; ukończenie ≠ licencja. Falcon 9 i Heavy latają. Żaden Starship z Florydy nie poleciał.
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Pełna nazwa | Launch Complex 39A |
| Lokalizacja | Kennedy Space Center, Merritt Island, Floryda |
| Współrzędne | 28.6082° N, 80.6041° W |
| Operator | SpaceX (dzierżawa od NASA od 2014) |
| Rok budowy | 1965–1967 |
| Pierwsze użycie | 9 listopada 1967 (Apollo 4) |
| Typ orbit | LEO, GTO, MEO, heliocent. |
| Obsługiwane rakiety | Falcon 9, Falcon Heavy; Starship / Super Heavy (planowany start/chwyt) |
Stan na 8 września 2026
LC-39A w Kennedy Space Center to pad SpaceX na Florydzie. Dziś startują stąd Falcon 9 i Falcon Heavy. SpaceX planuje tu stanowisko startu i chwytu Starshipa. Żaden Starship z Florydy nie poleciał. Ta strona jest mapą padu. Nie zastępuje rejestru lotów ani eseju o wieży.
- Pady, chwyt i envelope FAA: stopień 0
- Gigabay Floryda: produkcja
- Hub programu: Starship
- Hub infrastruktury: infrastruktura
Historia
Launch Complex 39A to jedna z najsłynniejszych wyrzutni na świecie. Została zaprojektowana i zbudowana w latach 1965–1967 przez Korpus Inżynieryjny Armii USA na potrzeby programu Apollo. 9 listopada 1967 roku odbył się stąd pierwszy start — bezzałogowa misja Apollo 4 na rakiecie Saturn V.
Z LC-39A wystartowało w sumie 12 misji programu Apollo, w tym historyczna Apollo 11, która 16 lipca 1969 roku wyniosła pierwszych ludzi na Księżyc. Pad obsługiwał również program Skylab oraz misję Apollo-Sojuz.
Era wahadłowców (1981–2011)
Po modyfikacjach w latach 1978–1980 LC-39A stała się jedną z dwóch wyrzutni programu Space Shuttle. Pierwszy lot wahadłowca z tego padu — STS-1 z Columbią — odbył się 12 kwietnia 1981 roku. Przez 30 lat eksploatacji z LC-39A odbyło się 82 misje wahadłowców, w tym ostatnia misja programu — STS-135 (Atlantis, 8 lipca 2011).
Era SpaceX (2014–obecnie)
W kwietniu 2014 roku SpaceX podpisał 20-letnią umowę dzierżawy LC-39A z NASA. Firma przeprowadziła gruntowną modernizację padu, dostosowując go do rakiet Falcon 9 i Falcon Heavy. Zbudowano nową wieżę serwisową (Transporter Erector, TE) oraz poziomą halę integracyjną (HIF — Horizontal Integration Facility) o wymiarach około 92 × 30 metrów.
19 lutego 2017 roku odbył się pierwszy start SpaceX z LC-39A — misja CRS-10 na Falcon 9 z zaopatrzeniem dla ISS. Niespełna rok później, 6 lutego 2018 roku, z tego samego padu wystartował po raz pierwszy Falcon Heavy w misji demonstracyjnej, która wyniosła Teslę Roadster na orbitę heliocentryczną.
Falcon 9 i Falcon Heavy
LC-39A jest jedyną wyrzutnią SpaceX, z której w rejestrze leci Falcon Heavy. Wszystkie 13 lotów Heavy na spacex.pl wystartowały stąd. Pad obsługuje też misje załogowe Crew Dragon w ramach NASA Commercial Crew — NASA nie przypina załogi do jednego padu; SLC-40 jest już crew-capable.
Typowe misje wykonane z LC-39A:
- Crew Dragon — loty załogowe na ISS (program Crew)
- Cargo Dragon — loty zaopatrzeniowe na ISS (program CRS)
- Falcon Heavy — ciężkie ładunki na GTO i orbity heliocentryczne; 13/13 z tego padu
- Falcon 9 — starty komercyjne i rządowe (w tym NSSL)
Hub infrastruktury: LC-39A ma się skupić na Heavy i — jeśli się uda — na pierwszych Starshipach z Florydy; większość przyszłych Dragonów idzie na SLC-40.
Starship / stopień 0 (plan, nie wykonany)
SpaceX planuje stanowisko startu i chwytu na LC-39A. FAA (hub KSC, odczyt 2026-09-09): Final EIS + ROD. Proposed Action obejmuje starty Starship-Super Heavy z LC-39A; lądowania odzyskiwalne Super Heavy / Ship na LC-39A lub droneship; lądowania bez odzysku w oceanie. Final EIS analizuje do 44 startów Starship-Super Heavy na rok. Ukończenie EIS/ROD nie gwarantuje wydania licencji.
Żaden Starship z Florydy nie poleciał. SpaceX nie podał publicznie daty pierwszego startu z LC-39A. Na launches/starship (odczyt 6 października 2026) nie ma takiej misji. Dat z materiałów kontroli ruchu, których nie ma u SpaceX, nie bierzemy za termin. Język starszej prozy V3 o „late 2025 / this year” jest nieaktualny względem banera.
Gigabay Floryda stoi obok HangarX w NASA KSC. To obiekt integracji / refurbishment. Wymiary i target budowy (koniec 2026) są na produkcji. Tu nie kopiujemy tabeli sq-ft. Gigabay nie jest synonimem gotowego manifestu startów z 39A i nie datą pierwszego orbitalnego lotu z LC-39A.
SLC-37 (CCSFS): limited Right of Entry pod due diligence EIS. To nie drugi pad Starshipa na Florydzie w kanonie spacex.pl.
Chwyt na LC-39A jest w Proposed Action FAA, nie w rejestrze lotów. Rejestr chwytów boostera i fakt, że chwyt Shipu nigdy nie został zademonstrowany, należą do Starbase. Nie przenosimy ich na 39A jako zrealizowane.
Specyfikacja techniczna
| Element | Opis |
|---|---|
| Powierzchnia padu | ~0,65 km² |
| Wieża serwisowa (TE) | Stalowa konstrukcja transportująca i stawiająca rakietę |
| HIF | Hala integracji poziomej (~92 × 30 m) |
| Zbiornik LOX | Ciekły tlen, pojemność ~3 400 m³ |
| Zbiornik RP-1 | Nafta rakietowa (RP-1) |
| System dźwiękowy | Tłumienie dźwięku wodą (~1 100 m³/min) |
| Droga dojazdowa | Historyczny crawlerway (wspólny z LC-39B) |
| Odległość od VAB | ~5,6 km |
LC-39A łączy dziedzictwo Apollo i wahadłowców z erą Falcona (F9 + Heavy 13/13) oraz planowanym stanowiskiem Starship. Bez daty na stronie startów SpaceX pierwszy lot z Florydy nie ma terminu na tej karcie.
Jak czytamy źródła
Główne źródła (suma): NASA i SpaceX (dzierżawa, Falcon, Heavy), FAA (EIS, ROD), LL2 (loty), Grokipedia (LC-39A). Żaden Starship z Florydy nie poleciał. Terminu pierwszego startu z Florydy, który podaje Grokipedia, na tej karcie nie ma. Nie ma go też na stronie startów SpaceX. Heavy: 13/13 z LL2. Atrybucja: SpaceXAI Community License.